İlk Kapı Eski kütüphanenin kapısı açıldığında havaya ağır bir toz kokusu yayıldı. Deniz burnunu buruşturdu. “Burada yıllardır kimse yok galiba.” Ayşe Öğretmen gülümsedi. “Belli oluyor.” İçeride duvar boyunca uzanan eski kitaplıklar, kenarları aşınmış birkaç masa ve yıllardır kullanılmaktan vazgeçilmiş sandalyeler vardı. Pencerenin önündeki perde solmuş, rafların üzeri ince bir toz tabakasıyla kaplanmıştı. Burası, çocukların hayal…