Sabahın erken saatlerinde uyandığımız için, güne istediğimiz her şeyi sığdırabiliyorduk. Zamanla yarışmıyorduk. Bilakis her işimizi zamana bırakıyorduk. Ben uyandıktan sonra dışarı çıktım. Buram buran kokan goncagüllerin kokusunu içime çektim. Ne de güzel kokardı… Yüz metre ötede bile duyabiliyorduk kokusunu. Annem rutininden şaşmadan gün içersinde herkesin yapacağı işi belirlerdi. Biz de her defasında sırayla aynı işleri yapardık. O gün benim ve kardeşim Nazlı’nın görevi bostan bekçiliğiydi.

 Bahçemizde her şey vardı. Kavun karpuz da iyice belirginleşmişti. Yabani hayvanların zarar vermemesi için sırayla nöbet tutardık. Biz annemin hazırladığı azığı aldıktan sonra düşmüştük yola. Oldukça uzak olan bu bahçeye ulaşmamız yarım saati bulmuştu. Gün boyu kalacağımız için ağbim ve amcamın yaptığı  çadırda konaklardık. Bu çadırda oyunlar oynardık. Çadır bütün bahçeyi görebileceğimiz bir noktadaydı. Hemen yan bahçede nöbet tutan komşularımızda vardı. Birlikte çeşitli etkinlikler yapardık. Çamurdan küçük heykeller, kap kacak yapar, onlarla oynardık.

Bizim için en eğlenceli görev bostan bekçiliğiydi. Ancak bizden daha büyük olan komşularımız bazen bizi korkutuyordu. Oyun niyetine ama ben gerçekten çok korkuyordum. Öyle ki kendi gölgemden bile irkilirdim. Akşam saat dokuza kadar nöbet beklerdik. Eve dönüş yolu ormanlıktı. Bu yüzden korkuyorduk. Akın Ağbi radyoyu dönüş yolunda açıyordu. Çıkan cızırtılar bizi daha da ürkütüyordu. O sırada ormanda yaprakların arasında duyduğumuz hışırtı, bizi iyice ürkütmüştü. Aniden çıkan Bozayı karşımızda öylece duruyordu. Ben korkudan tepkisiz kalmıştım.

 Akın Ağbi korksa da bize belli etmemek için elinden geleni yapıyordu. Sonra cebinden bir çakmak çıkardı. Alevden korkan Bozayı sinirli bir tavırla çekip gitti. Koca cüssesiyle çakmaktan çıkan alevden korkması beni şaşırtmıştı. Bizim fazlasıyla korktuğumuzu gören Akın Ağbi, “Bir daha bizi korkutmayacağını, zaten korkulacak bir şey olmadığını” söyledi. Ancak korku içimize öyle bir işlemişti ki bunu atlatmamız kolay olmamıştı.

15.06.2023 Mesime (Elif )ÜNALMIŞ.