Sevgiyle Bakan Hayat

Sevgi, anlamlı bir duyguyu ifade eder. Kimileri bu duyguyu cezaya dönüştürür; hatta daha da ileri gidip cana kıyanlar bile olur. Ancak sevgi, herkesin başından geçen bir duygu selidir. Burada bahsettiğim sevgi, yalnızca iki kişinin yaşadığı aşk değil; doğayı, insanları, hayvanları ve hayatın kendisini sevmektir. Hayatı bilinçli yaşamakla şekillenen bir sevgiden söz ediyorum. Ama bu kolay bir şey midir? Elbette değil. Sevgi emek ister; yüreğimize bir tohum ekeriz, onu yeşermesi için bekleriz. Sonra içimizde büyütür, ardından çevremizde gördüğümüz her şeye sevgiyle bakarak çoğaltırız.

Sevgimizi doğru yerde kullandığımızda, istediğimiz sonucun karşılığını fazlasıyla alırız. Sevgi ve sabırla beslenen bir yürek, güzelliklerle taçlanırken çoğu insan kısa yolu, yani kötülüğü seçer. Bu yolda emek yoktur, sabır hiç yoktur. Şiddet vardır. Sevgi paylaştıkça çoğalırken, şiddet aynı ölçüde yoğunlaşır ve geri dönüşü olmayan yıkımlara sebep olur. İnsan hayatı kendine zindan eder ama çoğu zaman bu zindanı fark etmez bile. Çünkü içinde sevgi tohumu barındırmayan birine, zindanın kötü olduğunu nasıl anlatabilirsiniz?

İyilik güzeldir, yaşatmak için yaşamak gerekir; yaşamak içinse emek vermek. Bir kelebeğin kozasından çıkmak için verdiği mücadeleyi düşünün. Kelebeğin ömrü yalnızca 24 saattir. Ancak o kısacık zaman dilimi bile kıymetlidir. Yaşamak için verdiği amansız mücadele, hayatın ne kadar değerli olduğunu gösterir. İnsan da aslında hayatı boyunca amansız bir mücadele verir. Kimileri bu mücadelede yanlış yolu seçerek kısa yoldan maddi varlıklarına yenisini eklemenin derdine düşer. Bu kişilerin yaşamın anlam dolu yolculuğuna uğramaya vakti olmaz. Ta ki bir gün tüm varlıklarını kaybedene kadar. Oysa kalbi iyilikle atan bir insan, hayatın anlamını, hayatın zorlu mücadeleleri içinde bulur. Sahip olduğu şeylerle mutlu olmayı öğrenir ve bu becerisini geliştirdikçe hayata tutunur.

Gerçek sevgi, en karanlık anları bile aydınlatır. Bazen küçük bir ışık, koca bir karanlığı yok etmek için yeterlidir. Ama sevgiden nasibini almamış biri çoğu zaman kötü yolu seçer. Özellikle gençlerimiz, üzerimizde oynanan kötü oyunların kolay birer kurbanı olabiliyor. Bu teslimiyeti kolaylaştıran şey, genellikle sevgisiz bir aile ortamıdır. Zaman, ne yazık ki gerçek değerleri kaybetmemize neden oluyor. İnsanlar çıkarları doğrultusunda hareket ettikçe, bu karmaşık ilişkilerin büyüsüne kapılıyor ve gerçek değerlerin farkına varamıyor.

Sevgi ve iyiliği kendimize ilke edinmek, hayatın amacını bulmamız için bir yol haritasıdır. Çünkü hayatın anlamını çıkar ilişkilerinde değil, kalpten gelen bir iyilikle buluruz.
15.03.2025
Mesime Elif Ünalmış

“Sevgiyle bakan bir göz, karanlığın en derinlerinde bile bir ışık bulur

Sele Kurban Giden Üzümler

Bahar Teyze, oldukça kavgacı bir kadındı. Herkes ondan çekinirdi. Malına, mülküne öylesine düşkündü ki kimseyle komşuluk etmeyi beceremezdi. Üstelik bir hayli yaşlanmıştı. Her işe yetişemediği için can sıkıntısından olacak ki her fırsatta birilerine sataşır, kavga çıkarırdı. Çirkin sesiyle bağırır dururdu. Bahçesindeki meyveler çoğunlukla dalında kurur ya da çürüyüp giderdi. Ama yine de hiç kimsenin bahçesinin yakınına bile yaklaşmasına izin vermezdi.

Bahar Teyze’nin bir de bağı vardı. Bu bağdaki üzümler de çoğu zaman toplanmadan dalında çürürdü. Onun komşumuz olması büyük bir talihsizlikti. Her sabah o çirkin sesini duyar, bağırıp çağırmasına uyanırdık. Bir sabah yine Bahar Teyze’nin sesinden rahatsız olduktan sonra anneme, “Arkadaşlarımla piknik yapmak istiyorum. Eğer kabul ederlerse Kızılcık Yaylası’na gidelim,” dedim. Annem izin verdi ve arkadaşlarım Birgül, Derya ve Melis’le birlikte Kızılcık Yaylası’na doğru yola çıktık.

Kızılcık Yaylası gerçekten de büyüleyici bir yerdi. Her yerde sular vardı ve bu sular küçük bir dereye akıyordu. Yaz mevsiminde bu sular kesiliyor, derenin yatağında oyulmuş taşlar ortaya çıkıyordu. Bu taşların olduğu yere gittik, pikniğimizi yaptık ve doyasıya eğlendik. Ardından saklambaç oynamaya karar verdik. Ben farkında olmadan Bahar Teyze’nin bağında saklandığımı fark ettim. Etrafıma baktığımda, birbirinden güzel üzümler gözüme ilişti. “Bir dal koparıp yesem kimse fark etmez. Zaten Bahar Teyze toplamadığı için dalında çürüyor,” diye düşündüm. Dayanamadım, bir dal koparıp yedim. Üzümler o kadar lezzetliydi ki “Bencillik etmeyeyim, bu güzelliği arkadaşlarımla paylaşmalıyım,” dedim.

Arkadaşlarımı saklandığım yere çağırdım ve birlikte üzümleri yemeye başladık. Derya, “Bahar Teyze bu üzümleri hak etmiyor,” dedi. Melis başını sallayarak ona katıldı. Derken Birgül bir öneri sundu: “Kızlar, bu üzümleri kurutalım. Okul başladığında teneffüslerde yeriz.” Hepimiz kabul ettik. Sessizce üzümleri toplamaya başladık. Yaklaşık 20 kg üzümü toplayıp dere yatağındaki taşların üzerine dizdik. Bu olay bizim sırrımızdı ve kimseye söylemeyecektik.

Aradan günler geçti. Her şey yolunda görünüyordu. Ama bir süre sonra havalar bozmaya başladı. Çarşamba sabahı şiddetli bir yağmur başladı. Şimşekler çakıyor, her yeri sel basıyordu. Birden üzümler aklıma geldi. İçimden, “Umarım zarar görmemişlerdir,” dedim. Yağmur dindiğinde annemden izin alıp hemen arkadaşlarımı çağırdım. Hep birlikte Kızılcık Yaylası’na gittik. Ancak oyuntulara koyduğumuz üzümlerden eser yoktu. Sel, hepsini silip süpürmüştü. Hayal kırıklığımız büyüktü.

Melis gülümseyerek, “İzinsiz aldığımız üzümleri Allah bize nasip etmedi,” dedi. Birgül de bunu onaylar gibi, “Haklısın, bir daha izinsiz hiçbir şey almayalım,” dedi. Hep birlikte el ele verip bir daha böyle bir şey yapmayacağımıza dair söz verdik.
17.03.2025
Mesime Elif Ünalmış

“Başkalarının hakkına saygı duymak, insan olmanın temel erdemlerinden biridir.”
Soru ve Cevapları

1. Bahar Teyze neden komşularıyla iyi geçinemezdi?
2. Çocuklar üzümleri kurutmak için nasıl bir plan yaptı?
3. Sel, çocukların toplanmış üzümleri için nasıl bir sonuç doğurdu?
4. Çocuklar yaşanan bu olaydan nasıl bir ders çıkardı? Melis, üzümler konusunda ne söyledi.
   Melis, üzümler konusunda ne söyledi.
   Cevapları
5. Malına ve mülküne aşırı düşkünlüğü yüzünden.
6. Oyuntulara dizip kurutmayı ve okulda atıştırmayı düşündüler.
7. Sel, tüm üzümleri alıp götürdü.
8. Bir daha izinsiz bir şey yapmamaya söz verdiler.
9. Allah’ın izinsiz aldıkları üzümleri onlara nasip etmediğini söyledi.