Sırayla Kırpılan Koyunlar

Fatoş, dayısı ile birlikte kuzuları güderdi. İlkbaharın gelmesiyle koyunları kırpmak için sabırsızlanıyordu. Koyunların kırpılıp
yünlerinden kurtulması onun çok hoşuna gidiyordu. Birkaç hafta sonra dayısı
ona, “Koyunları kırpacağız,” dedi. Fatoş, “Yaşasın!”
diyerek sevindi. Fatoş’un en sevdiği koyunların başında Kartopu ve Fiko
geliyordu. Fiko, daha yavru bir kuzuydu ve onun yünlerinden kurtulmuş halini
çok merak ediyordu. Kartopu ise koyun sürüsünün içinde yünleri en az kirlenen
koyundu. Kirlenmemek için en temiz bulduğu yerde oturur, geviş getirirdi.
Fatoş, ona “Kartopu” adını takmıştı.

Fatoş, koyunların kırpılacağı günü sabırsızlıkla bekliyordu.
Sabahın erken saatlerinde kalktı. Annesi, kahvaltı için ev halkına seslendi.
Fatoş, gözlerini ovuşturarak banyoya gitti, elini yüzünü yıkadı ve kahvaltı
sofrasına oturdu. Dayısı, iki yılı aşkın bir süredir onlarda kalıyordu. Anne ve
babasını kaybedince ablasının evine yerleşmişti ve ablasının işleriyle
ilgileniyordu. Dayısı, Fatoş’a bakarak, “Sana birkaç hafta önce bir şey
söylemiştim, hatırladın mı?” diye sordu. Fatoş biraz düşündükten sonra,
“Evet, yoksa koyunları mı kırpacağız?” dedi. Dayısı, “Evet,
kahvaltıdan sonra hemen başlayabiliriz,” dedi. Fatoş’un gözleri parladı.
Henüz küçük olduğu için koyunları öyle sıkıca tutamazdı, sadece dayısına ve
annesine yardım edebilirdi. Fatoş, heyecandan kahvaltısını yarım bıraktı. Onun
bu telaşını gören dayısı ona gülümseyerek baktı.

Kahvaltıdan sonra ahırın bahçe kapısına koyunları tek tek
getirerek kırpmaya başladılar. Yünlerinden kurtulan her koyuna gülümseyerekbakıyor, onların bu halini çok sevimli buluyordu. Sıra Kartopu’na geldi.
Kartopu, oradan oraya zıplıyor ve adeta yünlerinden kurtulmak istemiyordu.
Dayısı, onu köşeye sıkıştırarak bir hamleyle yakaladı. Kartopu avazı çıktığı kadar melemeye başladı. Fatoş, onun bu haline üzüldü ve elleriyle kafasını okşayarak sakinleştirmeye çalıştı. Bir süre sonra Kartopu sakinleşti. Kırpma
işlemi bitince aniden fırlayarak uzaklaştı.

Fatoş, son olarak Fiko’ya baktı. Fiko, koyunların arasında
çok aykırı duruyordu. Fatoş, Fiko’ya seslenerek, “Kendi isteğinle gel,” dedi. Fiko, kendi isteğiyle geldi. “Fiko, tek başına yünlerinle durman hiç hoş olmaz, arkadaşlarına ayıp olur,” dedi. Dayısı gülümseyerek, “Onun kendi isteğiyle geleceğini sanmıyorum,” dedi ve tekrar yerinden kalkarak Fiko’yu kucaklayarak aldı. Fiko da bir süre sonra tertemiz olmuş ve daha da küçülmüştü. Fatoş, bu etkinliği çok eğlenceli buldu ama etkinlikten
yorulmuştu. Ellerini yıkadıktan sonra arkadaşlarının yanına giderek
yaşadıklarını anlattı.

08.06.2025
Mesime Elif Ünalmış