Anne Kuş Masalı

Can konuşmaya başlamıştı. Tatlı dilli bir çocuktu. Annesi onunla uzun sohbetler ediyordu. Yine bir gün, Melis Hanım oğlunu uyutmaya çalışıyor; Can ise uyumamakta direniyordu. Uyumayı hiç sevmiyordu. Melis Hanım ninniler söyledi, onu ayağında salladı ama Can oralı olmadı. Sonunda, Can’ı yanına yatırıp “Sana bir masal anlatacağım,” dedi. İki yaşındaki Can başını onaylar gibi salladı. Melis Hanım, kuş masalını ninni gibi tatlı bir tonda anlatmaya başladı…

Bir varmış, bir yokmuş. Ormanın derinliklerinde, minik bir kuş yaşarmış. Babası uzak diyarlara gitmiş, yavru kuş annesiyle baş başa kalmış. Anne kuş her gün ormanda yiyecek ararmış. Bir gün gökyüzünde süzülerek bir dala konmuş. Aşağıda bir çiftçinin tarlasını sürdüğünü görmüş ve “Burada güzel yiyecekler bulabilirim,” diye düşünmüş. Hemen toprağı eşelemiş ve kocaman bir solucana rastlamış. Solucanı gagasıyla kaptığı gibi yuvasına doğru uçmuş. Minik kuş, annesini sabırsızlıkla bekliyormuş. Anne kuş, solucanı yavrusunun önüne bırakmış. Minik kuş, bu güzel yiyecek için annesine teşekkür etmiş.

Minik kuş da annesi gibi uçmak istiyormuş. Bir gün yine anne kuş yiyecek aramak için uçarak uzaklaşırken, minik kuş arkasından “Ben de uçmak istiyorum!” diye seslenmiş. Anne kuş, “Biraz daha büyümen gerek. Ben dönene kadar sakın bir yere ayrılma,” demiş. Ama minik kuş uçmayı denemeye kararlıymış. Düşmüş, kalkmış ama pes etmemiş. Uçmaya çalışırken farkında olmadan yuvasından uzaklaşmış. Ormanda kaybolduğunu anlayınca ağlamaya başlamış.

Bu sırada ormanda daldan dala atlayan bir maymun, minik kuşun ağladığını fark etmiş. Yanına gelip ne olduğunu sormuş. Minik kuş olanları anlatınca maymun onun için güçlü bir ağacın dalına güzel bir yuva yapmış ve “Buradan sakın ayrılma, annen seni bulacaktır,” demiş. O günden sonra maymun minik kuşu beslemiş. Ama minik kuş annesini çok özlüyormuş.

Anne kuş yuvasına döndüğünde yavrusunu bulamamış, çok korkmuş. Ormanın derinliklerinde onu aramaya başlamış. Günlerce aramış ama bir türlü bulamamış. Dördüncü gün, çok yorulmuş bir hâlde “Biraz şu ağacın dalında dinleneyim,” diye düşünmüş. Tam o sırada cılız bir “cik cik” sesi duymuş. Bu tanıdık sesi duyunca heyecanla sese yönelmiş. Gerçekten de bu minik kuşunun sesiymiş. Sesini duyurmak isteyen yavru da “cik cik” diye öterek annesini çağırıyormuş. Nihayet birbirlerini bulmuşlar. Anne kuş yavrusuna sarılmış, koklamış ve “Neredeydin, öldüm meraktan!” demiş. Minik kuş özür dilemiş. Anne kuş onu affetmiş ve “Ben sana uçmayı öğreteceğim,” demiş.

Yavru kuş sevinçten havalara uçmuş. Anne kuş, maymuna teşekkür ettikten sonra yavrusunu da alıp yuvalarına dönmüşler. Minik kuş evine kavuştuğu için çok mutlu olmuş.

O sırada Can, annesini merakla dinliyordu. Masalın sonunda usulca gözlerini kapatıp mışıl mışıl uyudu. Bu masal, Can’ın en sevdiği uyku arkadaşı olmuştu. Zamanla masalın yarısına gelmeden uykuya dalmaya başladı. Melis Hanım da oğlunu huzurla uyutmanın yolunu bulduğu için çok mutluydu.
01.07,2025
Yazan: Mesime Elif ÜNALMIŞ

🎯 Mini Anket
Bu masal size ne hissettirdi?

1. 🕊️ Minik kuşun cesareti ilham vericiydi
2. 🤗 En çok anne kuşla kavuşma anını sevdim
3. 🐵 Maymunun yardımseverliği çok güzeldi
4. 😢 Kaybolma kısmı biraz hüzünlüydü
   5.👍 Hepsi! Masal çok duygusal ve güzel