🌌📖🌌 KAYIP MASALLAR KÜTÜPHANESİ BÖLÜM 22✨

Reklamlar
Işıklarla süslenmiş, çiçeklerle kaplı masal evi, gece gökyüzü altında parıldıyor.

🌌 YİRMİ İKİNCİ BÖLÜM
✨ MASAL EVİNİN IŞIKLARI ✨

Işık yavaş yavaş dağıldı.
Elfida gözlerini kırpıştırdı.
Bir an nerede olduğunu anlayamadı.
Sonra tanıdık sesler duydu.
Çocuk kahkahaları.
Sayfa hışırtıları.
Uzaklardan gelen bir saatin tıkırtısı.
Ve eski kitapların kokusu.
Elfida başını kaldırdı.
Masal Evi’ndeydi.
İlk geldiği salon.
Yıldızlarla süslü tavan.
Minderler.
Kitap heykelleri.
Her şey yerli yerindeydi.
Sanki hiç gitmemiş gibiydi.
Ama gitmişti.
Bunu biliyordu.
Çünkü artık aynı kişi değildi.
Yavaşça ayağa kalktı.
Salonda başka çocuklar vardı.
Kimi kitaplara bakıyor.
Kimi anlatıcıyı dinliyordu.
Kimse şaşkın görünmüyordu.
Kimse günler süren bir yolculuktan dönmüş gibi hissetmiyordu.
Sanki yalnızca birkaç dakika geçmişti.
Tam o sırada tanıdık bir ses duydu.
“Elfida!”
Annesi.
Elfida döndü.
Annesi gülümseyerek ona bakıyordu.
Babası da yanındaydı.
“Masal anlatımı bitmek üzere.”
“Çok dalmışsın.”
Elfida gözlerini kırpıştırdı.
Masal anlatımı mı?
Sadece birkaç dakika mı geçmişti?
Yoksa…
Kütüphane zamanı farklı mı yaşamıştı?
Babası gülerek omzuna dokundu.
“Haydi bakalım küçük masal gezgini.”
Elfida gülümsedi.
Küçük masal gezgini.
Bunu seviyordu.
Çünkü gerçekten gezmişti.
Hem de kimsenin bilmediği kadar uzağa.
Tam çıkmak üzereyken durdu.
Sahneye baktı.
Anlatıcı hâlâ oradaydı.
Elindeki kitap da.
Mavi ışık saçan kitap.
Ama bu kez farklı bir şey gördü.
Kitabın kapağında yazı vardı.
Daha önce olmayan bir yazı.
Elfida dikkatle baktı.
Ve nefesi kesildi.
Kitabın üzerinde şu yazıyordu:
“Kayıp Masallar Kütüphanesi”
Altında ise tek bir satır vardı.
“Henüz tamamlanmamış hikâyeler için.”
Elfida’nın kalbi hızlandı.
Ama korkmadı.
Çünkü artık biliyordu.
Bazı hikâyeler tamamlanmak zorunda değildi.
Bazı hikâyeler yaşamaya devam ederdi.
Tam kapıya yönelirken bir şey hissetti.
Bir ses.
Çok uzaktan gelen.
Ama tanıdık.
Dostça.
Sıcak.
“Elfida…”
Kız durdu.
Arkasına baktı.
Kimse yoktu.
Ama sesi tanımıştı.
Adsız Çocuk.
Hayır.

🛍️ Discover Our Recommended Products

Explore our carefully selected Amazon recommendations, including skincare, home & lifestyle, technology, books, and more — all in one place.

Explore Our Recommended Products on Amazon →


Artık Adsız Çocuk değil.
Ses devam etti.
“Söz vermiştin.”
Elfida’nın gözleri doldu.
Evet.
Bir gün tekrar karşılaşırlarsa…
Ona ismiyle seslenecekti.
Ve o anda…
Bir kelime kalbinin içinde yankılandı.
Ne zorla.
Ne emirle.
Ne de bir sistem tarafından.
Kendiliğinden.
Tüm yolculuğun içinden süzülerek.
Tüm masalların özünden doğarak.
Elfida gülümsedi.
Ve fısıldadı:
“Umay…”
Salonun ışıkları hafifçe parladı.
Sanki uzak bir yerde biri gülümsüyordu.
Bir veda değildi bu.
Bir tanışmaydı.
Geç kalmış bir tanışma.
Elfida kapıya doğru yürüdü.
Masal Evi’nin büyük kapısından dışarı çıktı.
Akşam güneşi taş binanın duvarlarına vuruyordu.
İlk günkü gibi.
Ama yine de farklı.
Gökyüzü altın renkteydi.
Rüzgâr hafifçe esiyordu.
Elfida son kez arkasına baktı.
Masal Evi sessizce duruyordu.
Pencerelerindeki ışıklar yanıyordu.
Sanki yeni misafirlerini bekliyordu.
Belki başka çocukları.
Belki başka hikâyeleri.
Belki de bir gün yeniden onu.
Elfida gülümsedi.
Ve yürümeye başladı.
Artık biliyordu.
Masallar sadece kitaplarda yaşamıyordu.
İnsanların içinde de yaşıyordu.
Ve paylaşıldıkça büyüyordu.
Gökyüzünde ilk yıldız görünürken rüzgâr son bir kez fısıldadı:
“Bir masal bitmez.”
“Bir masal başka bir kalpte devam eder.”
Ve Masal Evi’nin ışıkları gecenin içinde parlamaya devam etti.
Son.
07.09.2026
Mesime Elif Ünalmış


📖🌌 KAYIP MASALLAR
ÖNSÖZ / SERİ GİRİŞİ
Bazı hikâyeler bir yerden başlar.
Ama bazıları… bir yer arar.
Bu seri, bir çocuğun masalın içinden geçerek kendini aramasıyla başlıyor gibi görünse de, aslında çok daha derin bir yolculuğun hikâyesidir.
Bu yolculukta Masal Evi yalnızca bir başlangıç noktasıdır. Asıl kapı, Kayıp Masallar Kütüphanesi’ne açılır.
Orası, kitapların sadece okunmadığı; okuyanı da değiştirdiği bir yerdir.
Hikâyelerin sabit kalmadığı, karakterlerin tamamlanmak zorunda olmadığı bir evren…
Burada kimlikler doğuştan verilmez.
Seçilir, parçalanır ve yeniden kurulur.
Elfida’nın adım attığı o ilk kapı, sadece bir mekâna değil, anlatıların iç içe geçtiği bir dünyaya açılmıştır.
Aysuda, Haritacı Çocuk, Kurt ve Adsız Çocuk…
Her biri kendi yolculuğunda, farklı masalların izlerini taşıyarak ilerler.
Pamuk Prenses’ten sessizlik, Külkedisi’nden değer, Alice’ten merak, Pinokyo’dan gerçeklik…
Bu parçalar birleştiğinde tek bir isim değil, bir “olma hâli” ortaya çıkar.
Bu seri, tamamlanmış kahramanların değil, dönüşen hikâyelerin serisidir.
Her bölüm bir kapıdır.
Her kapı bir seçimdir.
Ve her seçim yeni bir yol açar.
22..06.2026
Mesime Elif Ünalmış


Mesime ÜNALMIŞ sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Bir Cevap Hikâyeme dokunan düşüncelerini paylaş. Senin sesin burada değerli. Yorumun, bu yolculuğun bir parçası. Sessiz kalma, iz bırak.p Yazın

Turn on JavaScript to leave a comment.