KARANLIKTAN UMUDA – BÖLÜM 2 Göç ve Kaybolan Çocukluklar Sabahın ilk ışıkları henüz doğmamıştı. Gökyüzü griyle karanlık arasında sıkışmış, deniz kıyısıpuslu bir sessizliğe bürünmüştü. Rüzgâr sert esiyordu. Dalgalar, kıyıya vurdukça sanki bir şeyleri geri getirmekister gibi uğulduyordu. O sabah, sahil sıradan bir sabah değildi. Bir ihbar gelmişti. Küçük bir bot… Aşırı yük… Ve kaybolan insanlar….