SUSUZ ORMAN GÜNLÜKLERİ – BÖLÜM 18 Kayıp Harfler Adası
Ormanın ötesinde, sisle örtülü bir göl vardı. Gölün
ortasında küçük bir ada yükselirdi. Bu adaya kimse gitmezdi. Çünkü orada
harfler kaybolurdu.
Bir söylentiye göre, bu ada “Kayıp Harfler Adası”ydı. Oraya
giden herkes, bir harfini kaybederdi. Konuşurken cümleler eksikleşir, yazarken
kelimeler tamamlanamazdı. Ama bir çocuk, bu adaya gitmeye karar verdi.
Çocuğun adı Mira’ydı. Sessiz bir çocuktu. Ama içinde
binlerce kelime vardı. Ve bir gün şöyle dedi:
“Ben harflerimi kaybetmekten korkmuyorum. Çünkü onları
yeniden yazabilirim.”
Mira, küçük bir kayıkla adaya ulaştı. Ayak bastığında, dili
tutuldu. Gerçekten de konuşamıyordu. Ama cebinde bir defter vardı. Ve kalemiyle
yazmaya başladı.
İlk cümlesi şuydu:
“Ben buradayım. Harflerim eksik olsa da, anlatacak çok şeyim var.”
O anda, adanın ortasında bir taş sütun belirdi. Üzerinde
eksik harflerle yazılmış bir alfabe vardı. Ama Mira’nın yazdığı cümle, taşın
üzerine yansıdı. Eksik harfler tamamlandı. Sütun hafifçe parladı.
Mira anladı:
Bu ada, unutulan harflerin değil…
Söylenemeyen kelimelerin adasıydı.
Ve her yazı, bir harfi geri getiriyordu.
Yazı yazma süreci uzadıkça kullanılan ekipmanın konforu daha da belirgin hale geliyordu. Ergonomik bir klavye ve mouse seti, uzun saatleri daha verimli hale getiriyordu.
👉 Ürünü incelemek için: https://amzn.to/3QICBWT
Mira, adada yürümeye devam etti. Her adımda bir harf
eksiliyordu. “Merhaba” demek istedi, ama sadece “M…h…a” çıkabildi. Ama
korkmadı. Çünkü yazabiliyordu.
Bir kayanın üzerine şu cümleyi yazdı:
“Söyleyemediğim her şeyi yazacağım.
Ve her harf, geri dönecek.”
O anda, kayanın üstünde eksik bir “E” harfi belirdi.
Ardından bir “R”. Sonra bir “L”. Harfler, yazıyla geri dönüyordu.
Mira, adanın ortasına geldiğinde büyük bir taş daire gördü.
Her taşta eksik bir harf vardı. Ama taşların arasında boşluklar da vardı. Mira anladı:
Bu, tamamlanmayı bekleyen bir alfabe çemberiydi.
Defterini açtı. Her eksik harf için bir cümle yazdı:
- “B harfi için: ‘Ben buradayım.’”
- “S harfi için: ‘Sessizliğim bir dil.’”
- “Z harfi için: ‘Zamanla tamamlanırım.’”
Her cümleyle birlikte bir harf yerine oturdu. Taşlar
parladı. Ve adanın ortasında bir ses yankılandı:
“Alfabe tamamlanmaz, yazıldıkça büyür.”
Mira, defterine yeni bir başlık attı:
“Kayıp Harfler Günlüğü – Sessizliğin Alfabe Hâline Geldiği Yer”
O andan itibaren ada değişmeye başladı. Rüzgâr harf taşıyor,
taşlar kelime fısıldıyor, sessizlik cümleye dönüşüyordu. Çünkü artık biri yazıyordu.
Ve her yazı, bir harfi geri getiriyordu.
Kayıp Harfler Günlüğü, köyde bir gelenek hâline geldi. Her
çocuk, yılda bir gün, eksik hissettiği bir harfi seçiyor, o harfle başlayan bir
cümle yazıyor ve sınıfın “Alfabe Çemberi”ne ekliyordu. Bu çember, her yıl biraz
daha büyüyor, biraz daha parlıyordu.
Mira, adaya son kez döndü. Elinde bir harf vardı: “Q”.
Kimsenin kolay kolay kullanmadığı, çoğu zaman unutulan bir harf. Ama Mira onu
seçmişti. Çünkü şöyle diyordu:
“Her harf, bir sesi taşır.
Ve her ses, bir yeri bekler.”
Taş çemberin ortasına “Q” harfini yerleştirdi. O anda alfabe
tamamlandı. Taşlar ışıkla doldu. Gökyüzüne doğru yükselen bir sütun oluştu. Ve
rüzgâr, harfleri tek tek taşıdı.
A’dan Z’ye…
Bir alfabe, yeniden doğdu.
Mira defterine son cümleyi yazdı:
“Eksik harf yoktur.
Yazılmamış harf vardır. Ve her harf,
bir çocuğun sessizliğini tamamlar.”
O gece, gölün üstünde bir ışık halkası belirdi. Ve rüzgâr fısıldadı:
“Alfabe, sadece bir dizilim değil…
Bir hatırlayıştır.
Bir tamamlanıştır.
Ve bazen, bir çocuğun kaleminden yeniden başlar.”
BÖLÜM SONU ETKİNLİKLERİ
– Sınıf Çalışması
Amaç:
- Öğrencilerin eksik hissettikleri duyguları, kelimeleri ve
anıları yazılı olarak ifade etmelerini sağlamak. - Alfabenin ve yazının tamamlayıcı gücünü keşfetmelerini
desteklemek. - Sessizlik, ifade ve yazma arasındaki ilişkiyi
derinlemesine anlamalarını sağlamak.
- Duygusal Yansıma – “Eksik Harfim”
- Öğrencilere şu soru sorulur:
“Kendini bir harf
gibi hissetsen hangisi olurdun? Peki, hangi harfi bazen kaybediyorsun?” - Her öğrenci seçtiği harfi bir kâğıda yazar ve altına şu cümleyi tamamlar:
“Bu harfi kaybettiğimde, kendimi hissediyorum.” - Cümleler sınıf panosunda “Eksik Harfler Galerisi” olarak sergilenir.
- Yaratıcı Yazma – “Harf Günlüğü”
- Öğrenciler, bir harf seçer ve onun ağzından kısa bir yazı yazar:
“Ben harf …’yim. Bir gün kayboldum. Ama biri beni yazdı ve geri döndüm.” - Yazılar sınıfça paylaşılır, isteyenler harfin şeklini çizerek yazısını süsler.
- Görsel Anlatım – “Alfabe Çemberi”
- Sınıfça büyük bir daire çizilir. Her öğrenci bir harfi temsil eder.
- Harfini süsler, yanına bir cümle yazar:
“Ben … harfiyim. Şu kelimelerde yaşarım: …” - Ortaya “Tamamlanan Alfabe” yerleştirilir.
- Ortasına şu yazı konur:
“Alfabe tamamlanmaz.
Yazıldıkça büyür.”
- Tartışma – “Eksik
Kelime, Eksik Duygu”
- Sınıf iki gruba ayrılır:
- Grup A: “Eksik kelimeler duyguları azaltır.”
- Grup B: “Eksik kelimeler hayal gücünü artırır.”
- Her grup görüşünü savunur.
- Tartışma sonunda şu soru sorulur:
“Bir kelime eksikse, duygu da eksik midir?”
- Anket – “Yazıyla Tamamlanmak”
- Öğrencilere küçük bir anket dağıtılır:
- Hiç kendini eksik hissettin mi?
- Yazmak seni tamamlar mı?
- Hangi harf seni en iyi anlatır?
- Yanıtlar sınıfça paylaşılır, ortak bir “Tamamlanma Haritası” oluşturulur.
- Eylem Çağrısı – “Bir Harf, Bir Cümle”
- Her öğrenci bir harf seçer ve o harfle başlayan bir cümle
yazar:
“B – Ben bazen eksik hissederim.”
“S – Sessizliğim de bir dildir.” - Cümleler renkli kartlara yazılır, sınıfın duvarına “Kayıp Harfler Adası” başlığıyla asılır.
- Ortaya şu yazı yerleştirilir:
“Her harf bir yolculuktur.
Kaybolsa da, yazıldığında geri
döner.”
24.03 2026
Mesime Elif Ünalmış
Duyuru: Yayın Takvimi Değişti!
“Susuz Orman Günlükleri” artık haftada iki kez yayınlanacak.
Yeni bölümler aşağıdaki gün ve saatlerde yayında olacak:
Yazıyla iyileşen çocukların yolculuğu bu ritimde devam ediyor…
Salı – Saat 11:00
Cuma – Saat 17:00