Ruhen çocuk olmak ne anlama geliyor?
Zaman geçtikçe sorumluluklar artıyor, roller değişiyor, hayat daha ciddi bir hâl alıyor. Ama ben, içimde hâlâ o küçük kızı taşıyorum. Ruhen çocuk kalmak benim için bir nostalji değil—bir direnç biçimi.
Çünkü çocuk olmak, sadece yaşla ilgili değil. O hâlâ içimde:
Bir şeylere ilk kez bakar gibi heyecanlanan,
Bir kelimenin melodisine takılan,
Bir pastel tonla huzur bulan,
Bir haksızlık karşısında gözleri dolan ama hemen toparlanan…
Ruhen çocuk kalmak, hayata karşı duygusal reflekslerini kaybetmemek demek. Her şeyin ölçüldüğü, biçildiği bir dünyada hâlâ safça bağ kurabilmek.
Ben bazen yoruluyorum. Bürokrasi, teknik aksaklıklar, yetişmesi gereken işler… Ama sonra bir şey oluyor. Bir kuş sesi, bir yorum, bir satır… Ve içimdeki çocuk yeniden uyanıyor.
O yüzden büyüyorum ama içimdeki çocuğu kaybetmeden. Çünkü o çocuk, bana kim olduğumu hatırlatıyor.?

“Büyümek zorunda kaldım, ama içimdeki çocuk hâlâ pastel renklerle düşünüyor.
Her şey çözülmese de, ben hâlâ hayal kuruyorum.”
Mesime Elif Ünalmış