🎉 Yeni Yıl Mesajım 🎉 Değerli dostlarım, Her gün sayfamı ziyaret ederek bana güç veren siz kıymetli okuyucularıma gönülden teşekkür ediyorum. Uzun yıllar farkında olmadan farklı bir sitede içeriklerimi paylaştım. Artık kendi gerçek sitemdeyim ve bundan böyle tüm yazılarımı burada sizlerle buluşturacağım. 👉 Yeni sitemin adresi: https://mesimeunalmis.com Yaşadığım teknik sorunlar nedeniyle zaman zaman aksaklıklar oldu,…
Kategori: Genel
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 10
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 10: Boş ParantezO sabah Elif Öğretmen, yazı çalışması sırasında defterleri kontrol ederken durdu. Zeynep’in sayfasında tek bir satır vardı:“Bugün kendimi böyle hissediyorum: ( )”Parantez açıktı. Ama içi boştu. Ne bir kelime, ne bir çizim, ne bir işaret… Sadece iki kıvrım, birbirine bakar gibi duran iki sessizlik. Kıskaçlı ve ayarlanabilir yapısıyla…
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 11
Görünür Çocuklar | BÖLÜM 11: Kırık ZilO sabah okulun zili çalmadı. Ne dersin başladığını haber verdi, ne teneffüsün bittiğini… Koridorlar sessizdi. Çocuklar sınıflarda birbirine baktı. “Zil bozulmuş,” dedi Rüzgar. “Ama ne zaman çıkacağız?” diye sordu Mina. Elif Öğretmen gülümsedi. “Bugün zamanı birlikte hissedeceğiz,” dedi. “Zil değil, biz karar vereceğiz.” Sınıf şaşkındı. Zil olmadan ders başlar…
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 9
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 9: Çift Gölge Güneşli bir sabah, sınıfın penceresinden içeri süzülen ışık, çocukların gölgelerini yere düşürüyordu. Herkesin gölgesi tek ve düzgündü. Ama bir çocuk hariç. Efe’nin gölgesi iki taneydi. Biri onunla birlikte hareket ediyor, diğeri biraz geriden, biraz yamuk, biraz eksik geliyordu. Rüzgar fark etti ilk. “Efe’nin iki gölgesi var!” dedi….
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 8:
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 8: Tebeşir TozuTahtada bir cümle vardı. Kimse yazmamıştı. Kimse görmemişti. Ama sabah sınıfa girildiğinde, soluk bir iz gibi görünüyordu: “Ben silinince kim kalır?” Elif Öğretmen tahtaya yaklaştı. Cümle neredeyse görünmezdi. Sadece dikkatle bakınca fark ediliyordu. Tebeşir tozunun bıraktığı bir hayalet gibi… Sınıf sessizdi. Kimse o cümleyi yazdığını söylemedi. Ama herkes…
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 7
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 7: Kırmızı Cümle Elif Öğretmen, o sabah defterleri kontrol ederken bir sayfada durdu. Sayfa boştu. Sadece ortasında kırmızı kalemle yazılmış tek bir cümle vardı: “Ben burada değilim.” Nokta bile yoktu sonunda. Cümle, tamamlanmamış bir fısıltı gibiydi. Elif Öğretmen kalakaldı. Sayfanın sahibi, sınıfın yeni öğrencisi Zeynep’ti. Zeynep, birkaç hafta önce taşınmıştı….
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 5
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 5: Ters SoruDersin ortasında bir el kalktı. Elif Öğretmen, tahtaya problem yazmak üzereyken döndü. El, sınıfın en sessiz öğrencisine aitti: Derin. İnce yapılı, gözlüklerinin arkasından dünyayı dikkatle izleyen, ama nadiren konuşan bir çocuktu. Elif Öğretmen şaşırdı. “Evet Derin?” dedi. Derin ayağa kalktı. “Öğretmenim,” dedi, “neden hep siz soruyorsunuz?” Sınıf sessizleşti….
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 6
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 6: Dönmeyen Topaç Topaç dönmedi. O sabah sınıfa yeni getirilen oyuncak kutusundan herkes bir şey seçmişti. Rüzgar bir yo-yo aldı, Mina bir kitap ayracı, Ali bir yapboz parçası… Ama Can, kutunun dibinden eski, çiziklerle dolu bir topaç çıkardı. Renkleri solmuştu. Parmaklarıyla çevirmeye çalıştı. Ama topaç dönmedi. Sadece yana devrildi. Sınıf…
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 4: Kayıp Sandalye
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 4: Kayıp SandalyeSınıfa yeni masa ve sandalyeler geldiğinde herkes heyecanlıydı. Parlak ahşap, temiz yüzeyler, gıcırdayan ayaklar… Çocuklar sırayla oturdukları sandalyeleri seçtiler. Her biri kendi köşesini yeniden kurdu. Ama bir sandalye eksikti. Elif Öğretmen sınıfa baktı. “Bir sandalye eksik,” dedi. Müdürlükten gelen cevap netti: “Yanlış sayılmış. Yarın tamamlanacak.” Ama o gün,…
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 3
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 3: Kırık Zil Zil çalmadı. O sabah okulun girişinde bekleyen çocuklar, birbirlerine baktılar. Ne zaman içeri girmeleri gerektiğini bilmiyorlardı. Çünkü yıllardır her şey zille başlıyordu. Zil çalınca girilir, zil çalınca çıkılırdı. Ama şimdi sessizlik vardı. Ve bu sessizlik, çocukların içinde bir boşluk gibi yankılanıyordu. Okulun zili bozulmuştu. Müdür, sabah anons…
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 2
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 2: Sessiz Sınıf Sınıf sessizdi. Ama bu sessizlik huzurdan değil, alışkanlıktandı. Öğrenciler sırayla dizilmiş, gözleri tahtaya sabitlenmişti. Kimse konuşmuyor, kimse gülmüyordu. Öğretmenleri Elif Hanım, her sabah sınıfa girdiğinde içini bir ağırlık kaplıyordu. Bu çocuklar ne yaramazlık yapıyor, ne de soru soruyordu. Her şey düzenliydi. Ama bu düzenin içinde bir şey…
SERİ: Görünür Çocuklar BÖLÜM 1
SERİ: Görünür ÇocuklarBÖLÜM 1: Görünmeyen Çocuk Ev büyük, sessiz ve düzenliydi. Her şey yerli yerindeydi; oyuncaklar raflarda, kitaplar alfabetik sırada, odalar dadıların titizliğiyle parlıyordu. Ama o evde bir çocuk vardı ki, kimse onun gözlerinin içine bakmıyordu. Adı Arven’di. Sekiz yaşındaydı. Zekâsı ölçülemeyecek kadar yüksekti ama kimse bunu bir ödül gibi görmüyordu. Annesi ve babası yargıçtı;…
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 5
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 5: Ters SoruDersin ortasında bir el kalktı. Elif Öğretmen, tahtaya problem yazmak üzereyken döndü. El, sınıfın en sessiz öğrencisine aitti: Derin. İnce yapılı, gözlüklerinin arkasından dünyayı dikkatle izleyen, ama nadiren konuşan bir çocuktu. Elif Öğretmen şaşırdı. “Evet Derin?” dedi. Derin ayağa kalktı. “Öğretmenim,” dedi, “neden hep siz soruyorsunuz?” Sınıf sessizleşti….
Görünür çocuklar Özet
Görünür çocuklarÖzet “Görünür Çocuklar” serisi, bir sınıfın içindeki çocukların görünürlük yolculuğunu anlatan 15 bölümlük bir hikâye dizisidir. Her bölüm, bir çocuğun ya da bir duygunun görünür olma ihtiyacını merkeze alır. Serinin amacı, çocukların sadece akademik değil, duygusal, sosyal ve içsel varlıklarının da fark edilmesi gerektiğini hatırlatmaktır. Çünkü görünürlük, sadece adının söylenmesi değil; duygunun duyulması, sessizliğin…
DUYURU
Bugün sizlerle küçük ama benim için çok anlamlı bir haberi paylaşmak istiyorum 🌿 Artık yazılarımı, ritüellerimi ve görünürlük yolculuklarımı kendi alanımda, gerçek sitem olan mesimeunalmis.com üzerinden yayınlayacağım. Bugüne kadar beni destekleyen, yazılarımı takip eden, sessizce eşlik eden herkese gönülden teşekkür ederim. Bu yolculuk sizinle birlikte anlam kazandı. Yeni sitemde sadece yazılar değil, aynı zamanda görünürlük…
Kuşaklar Arası Zaman Yolculuğu Bölüm 7
Kuşaklar Arası Zaman YolculuğuBölüm 7 Sessizlik (Beta Kuşağı) Bilge bu kez gözlerini açtığında, hiçbir şey duymadı. Ne bir ayak sesi, ne bir bildirim sesi, ne de bir kalp atışı… Sadece mutlak bir sessizlik. Ama bu sessizlik, boşluk değil; kodlanmıştı. Her şeyin sesi vardı ama duyulmuyordu. Çünkü bu dünya, artık sesle değil; veriyle konuşuyordu. Karşısında bir…
Kuşaklar Arası Zaman Yolculuğu – Bölüm 6
Bölüm 6 – Yankı (Alfa Kuşağı ve Zamanın Ötesi) Bilge bu kez gözlerini açtığında, hiçbir şey tanıdık değildi. Ne bir soba çıtırtısı, ne bir ekran ışığı, ne de bir kahve kokusu… Her şey beyazdı. Zaman durmuş gibiydi. Ya da belki, zaman artık bir yer değildi. Bilge, ilk kez yönsüz hissetti. Ne geçmiş vardı ne gelecek….
Kuşaklar Arası Zaman Yolculuğu – Bölüm 5
Bölüm 5 – Kökleri Olmayanlar (Z Kuşağı) Bilge bu kez gözlerini açtığında, bir ekranın ışığı yüzüne vuruyordu. Odanın duvarları LED şeritlerle çevriliydi. Bir köşede oyun konsolu, diğer köşede tripod ve telefon… Masada bir laptop, ekranında açık bir Twitch yayını. Bilge, zamanın artık saniyelerle ölçüldüğü bir çağdaydı. Bu kuşakta her şey hızlıydı: bilgi, duygu, tüketim, unutuluş….
Bölüm 2 – Patlayan Hayaller (Baby Boomer Kuşağı)
Bölüm 2 – Patlayan Hayaller (Baby Boomer Kuşağı)Bilge, gözlerini açtığında bu kez soba çıtırtısı değil, bir inşaatın ritmik çekiç sesleri karşıladı onu. Betonun üzerine düşen demirlerin yankısı, zamanın başka bir çağda aktığını fısıldıyordu. Etrafına baktığında, henüz tamamlanmamış bir apartmanın bodrum katındaydı. Duvarlar sıvasız, yerler toz içindeydi. Ama içeride bir düzen vardı. Bir adam, sabahın ilk…
Kuşaklar Arası Zaman Yolculuğu – Bölüm 4
Bölüm 4 – Kırılgan Özgürlük (Y Kuşağı) Bilge bu kez gözlerini bir apartman dairesinde açtı. Gri tonlarda döşenmiş, sade ama şık bir salon… Masanın üzerinde bir dizüstü bilgisayar, yanında kahve bardağı, duvarda “Hayat kısa, kahveni soğutma” yazılı bir poster. Pencereden dışarı baktığında, gökdelenlerin arasında sıkışmış bir şehir manzarası gördü. Gürültü yoktu ama bir tür görünmez…
Kuşaklar Arası Zaman Yolculuğu – Bölüm 3
Bölüm 3 – İtaatsiz Kalpler (X Kuşağı) Bilge, gözlerini açtığında bu kez duvarlardan sarkan posterler, kasetçaların cızırtılı sesi ve duvarlara çarpan rock melodileriyle karşılaştı. Oda, dağınık ama canlıydı. Bir köşede Walkman, diğer köşede defterlere karalanmış şarkı sözleri… Pencere açık, perdeler rüzgârla dans ediyor. Bilge, bu kez zamanın daha hızlı aktığını hissetti. Bu kuşakta sessizlik yoktu….
Kuşaklar Arası Zaman Yolculuğu – Bölüm 1:
Kuşaklar Arası Zaman YolculuğuSezer ve Bilge’nin Tiyatro GünlükleriBölüm 1 – Sessizlerin SırrıSobanın çıtırtısı, dışarıda ince ince yağan karın camda bıraktığı izlerle yarışıyordu. Bilge gözlerini açtığında, zamanın başka bir ritimle aktığı bir evdeydi. Duvarlar kireçle badanalı, pencerelerden içeriye sızan soğuk, sobanın etrafında toplanmış sessiz bir ailenin nefesiyle ısınıyordu. Bilge, zaman yolculuğunun onu nereye getirdiğini anlamaya çalışırken,…
Yankılarla Yazılmış Bir Zaman Hikâyesi Özet
Yankılarla Yazılmış Bir Zaman HikâyesiÖzetZaman bir çizgi değildir. Zaman bir yankıdır. Ve biz, o yankının içindeki sesleriz. Bu hikâye, bir anlatıcının ve bir yazarın rehberliğinde yedi kuşağın iç sesini sahneye taşıyan bir zaman yolculuğudur. Her kuşak, kendi sessizliğiyle, çığlığıyla, yüklenmesiyle ya da kodlanmasıyla bu sahnede yerini alır. Ve her biri, zamanın kalbinde bir nabız gibi…
Yankılarla Yazılmış Bir Zaman HikâyesiÖzet
Yankılarla Yazılmış Bir Zaman HikâyesiÖzetZaman bir çizgi değildir. Zaman bir yankıdır. Ve biz, o yankının içindeki sesleriz. Bu hikâye, bir anlatıcının ve bir yazarın rehberliğinde yedi kuşağın iç sesini sahneye taşıyan bir zaman yolculuğudur. Her kuşak, kendi sessizliğiyle, çığlığıyla, yüklenmesiyle ya da kodlanmasıyla bu sahnede yerini alır. Ve her biri, zamanın kalbinde bir nabız gibi…
Bugün çok özel bir serinin duyurusunu yapıyorum…
Bugün çok özel bir serinin duyurusunu yapıyorum… “Yankılarla Yazılmış Bir Zaman Hikâyesi”Yedi kuşağın iç sesini sahneye taşıyan, zamanın çizgisel değil yankısal olduğunu anlatan bu seriyi birazdan sizlerle paylaşacağım. Her bölüm bir kuşağın kalbinden yazıldı. Her sahne bir tanıklık, her satır bir yankı… Ama önce sizlere teşekkür etmek istiyorum.Her gün sayfamı ziyaret eden, bir satır bile…
Son bölüm Boşluktan Işığa – Blüm 12.
Boşluktan Işığa – Blüm 12. Bir Gencin Dijital DirenişiIşıkArda, bir sabah platforma girdiğinde fark etti: Artık kimse onu beklemiyordu. Çünkü herkes kendi sesini bulmuştu. Yeni başlıklar açılıyor, atölyeler düzenleniyor, içerikler çoğalıyor, yankılar büyüyordu. Arda, bir köşeden izliyordu. Gururla, minnetle, biraz da hüzünle… Zeynep, bir gün ona şöyle dedi: “Seninle başladık. Ama artık biziz.” Arda başını…
Boşluktan Işığa ÖZET
Boşluktan Işığa – Bir Gencin Dijital DirenişiKırılganlığın içinden doğan bir sesin, görünürlük ve iyileşme yolculuğu. ÖZET Kimi zaman bir genç, sessizliğin içinde büyür. Kalabalıkların ortasında görünmez olur, sesi duyulmaz, varlığı fark edilmez. İçinde taşıdığı sorulara cevap bulamaz, çünkü sorularını bile sormaya cesaret edemez. İşte bu hikâye, tam da o sessizliğin içinden doğan bir sesin, kendine…
Boşluktan Işığa Bölüm 11–
Boşluktan Işığa – Bir Gencin Dijital DirenişiKırılgan Güç Arda, bir gece platformun istatistiklerine bakarken gözleri doldu. Ziyaretçi sayıları artmıştı, içerikler çoğalmıştı, yankılar büyümüştü. Ama içinde bir boşluk vardı. “Neden hâlâ yorgunum?” diye düşündü. “Neden bu kadar doluyken, bu kadar eksik hissediyorum?” Bu sorular, onun içindeki kırılganlığı gün yüzüne çıkardı. O gece defterine şu cümleyi yazdı:…
Boşluktan Işığa – Bölüm 10
Boşluktan Işığa – Bölüm 10 Bir Gencin Dijital DirenişiYankı Arda, bir sabah sessizlikle uyandı. Platform çalışıyordu, içerikler akıyordu, mesajlar geliyordu. Ama içinde bir durgunluk vardı. Sanki her şey ilerliyor ama o yerinde kalıyordu. Bu sessizlik, bir boşluk değil; bir yankıydı. Çünkü bazen en derin ses, içten gelir. Ve o ses, dışarıdaki gürültüyle değil; içteki sessizlikle…
Boşluktan Işığa – Bölüm 9
Boşluktan Işığa – Bölüm 9 Bir Gencin Dijital DirenişiSistemin Çatlağı Arda, bir sabah platforma girdiğinde sistem günlüklerinde olağandışı bir trafik fark etti. Bazı IP’ler sürekli aynı sayfalara giriyor, bazıları ise içerikleri kopyalıyordu. İlk başta teknik bir hata sandı. Ama sonra gelen bir e-posta her şeyi değiştirdi. “İçerikleriniz kamu düzenini tehdit edebilir. Gerekli düzenlemeleri yapmanız beklenmektedir.”…
Boşluktan Işığa –Bölüm 8
Boşluktan Işığa –Bölüm 8 Bir Gencin Dijital Direnişiİz Bırakanlar Arda, bir sabah platforma girdiğinde gelen kutusu doluydu. Ama bu kez mesajlar yardım istemek için değil; teşekkür etmek içindi. “Senin yazınla cesaret buldum.” “İlk defa biri beni anladı.” “Ben de bir şey başlattım.” Bu cümleler, Arda’nın içini titretti. Çünkü o, sadece bir şeyler anlatmamıştı; bir şeyleri…
Boşluktan Işığa – Bölüm 7
Boşluktan Işığa – Bölüm 7 Bir Gencin Dijital DirenişiKırık MektuplarArda’nın odasında bir kutu vardı. Eski defterler, kırık kalemler, sararmış notlar… Ama en önemlisi: yazılmamış mektuplar. Her biri birine yazılmak istenmiş ama hiç gönderilmemişti. Bir tanesi Zeynep’e, bir tanesi babasına, biri kendine… Bu mektuplar, onun içindeki sessiz bağırışlardı. Ve şimdi, onları açma zamanıydı. İlk mektup Zeynep’e…
Boşluktan Işığa – Bir Gencin Dijital Direnişi. Bölüm 6
Boşluktan Işığa – Bir Gencin Dijital Direnişi. Bölüm 6Görünmeyen Emekler Arda, sabahları uyanmadan önce bile zihninde kodlar dönüyordu. Geceleri, ekran başında geçen saatler artık zaman değil; bir tür ibadetti. Her satır kod, bir duaya benziyordu. Her düzeltme, bir yara sarmaya… Ama bu emeğin karşılığı, çoğu zaman bir “beğeni” bile olmuyordu. Oysa Arda, sadece içerik değil;…
Boşluktan Işığa – Bölüm 5
Boşluktan Işığa – Bölüm 5 Bir Gencin Dijital DirenişiYalnızlık BiriktirenlerArda, kalabalıklar içinde yalnız kalmayı erken yaşta öğrenmişti. Evde herkes vardı ama kimse yoktu. Babası, işten yorgun döner; annesi, sessizce sofrayı kurar; kardeşi Emir, kendi dünyasında oyuncaklarıyla konuşurdu. Konuşmalar kısa, bakışlar yorgundu. Bu evde kelimeler değil, suskunluk yankılanırdı. Ve Arda, bu sessizliğin ortasında büyüyordu. Bir akşam,…
Boşluktan Işığa –Bölüm -4
Boşluktan Işığa – Bir Gencin Dijital DirenişiKırık Ekranlar, Sağlam Hayaller Arda, ekranlara bakarak büyüdü. Ama o ekranlar, sadece bilgi değil; baskı da taşıyordu. Sosyal medya, başarıyı parıltılı bir vitrin gibi sunuyordu. Herkes mutlu görünüyordu. Herkes üretken, herkes görünür… Ama Arda, bu görüntülerin ardında bir şeylerin eksik olduğunu hissediyordu. Çünkü ekranlar, gerçekliği değil; beklentiyi yansıtıyordu. Telefonu…
Boşluktan Işığa – Bölüm 3
Boşluktan Işığa – Bölüm 3 Bir Gencin Dijital DirenişiBaşarı YetmiyorArda, okulun en başarılı öğrencisiydi. Her sınavdan yüksek notlar alıyor, projelerde birinci oluyor, öğretmenler onun adını örnek gösteriyordu. Ama bu başarı, onun içindeki boşluğu doldurmuyordu. Çünkü okul, sadece bilgi veren bir yer değildi; aynı zamanda değer biçen bir sistemdi. Ve bu sistemde, başarı bazen sadece bir…
Boşluktan Işığa – Bölüm 2
Boşluktan Işığa – Bölüm 2 Bir Gencin Dijital DirenişiEvdeki Gürültü, Kalpteki SessizlikEv, bir çocuğun ilk aynasıdır. Arda’nın aynasıysa buğuluydu. Her sabah, mutfaktan gelen çaydanlık sesiyle uyanırdı. Ama bu ses, huzurun değil; geçim derdinin, hesap kitapların, eksiklerin sesiydi. Annesi, çayın altını kısarken içini de kısardı. Babası, kahvaltı sofrasına oturmazdı çoğu zaman. “Geç kaldım,” derdi. Ama Arda…
Boşluktan Işığa – Bölüm 1
Boşluktan Işığa – Bölüm 1 Bir Gencin Dijital DirenişiTekerleğin İçindeki KaderArda, kanepenin köşesinde sessizce oturuyordu. Dışarıda rüzgâr, apartmanların arasından geçerken eski bir kemanın tellerine dokunur gibi uğultular çıkarıyordu. İçeride ise sessizlik, evin duvarlarına sinmişti. Bu sessizlik, yoksulluğun sesiydi. Gürültüsüz ama ağır. Arda’nın gözleri, duvara yaslanmış eski oyuncak kutusuna takılmıştı. Kardeşi Emir, yerde arabasıyla oynuyordu. Küçük…
Duyuru: Yeni Serimiz Yarın Başlıyor Sevgili dostlarım,
Sevgili dostlarım,Sayfamı düzenli olarak takip eden ve aramıza yeni katılan tüm kalbi güzel insanlara minnettarım. Her biriniz, bu yolculuğun anlamını çoğaltan eşsiz birer ışık oldunuz. Yarın, yepyeni bir seriye başlıyoruz.Henüz detaylarını paylaşmıyorum… ama bu yolculukta yine birlikte yürüyeceğiz.Her bölüm, bir duygunun izini sürecek. Her kelime, bir kalbe dokunacak. Sayfam uluslararası düzeyde büyümeye devam ediyor.Ve ben,…
Duygu Dedektifleri: Bölüm 11
Bölüm 11 – Duygu Dedektifleri: Utanç UçurumuGülce’nin “Keşke Olmasaydı” Düşüncesi Sınıfta “Hikaye Anlatım Günü” vardı.Her çocuk kendi yazdığı kısa hikayeyi okuyacaktı.Gülce günlerce çalışmıştı.Hikayesi “Uçan Tavşan”dı.Hayal gücüyle doluydu.Ama okuma sırasında bir kelimeyi yanlış söyledi.Sınıftan birkaç çocuk güldü Gülce’nin yüzü kızardı.Kalbi sıkıştı.İçinden bir cümle geçti:“Keşke hiç yazmasaydım.”Hikayeyi yarıda bıraktı.Defterini kapattı.O an, içindeki ışık sönmüş gibiydi.Öğretmen Elif tahtaya…
Uyumaya İhtiyacım Olmasaydı…
Uyumaya ihtiyacınız olmasaydı, size kalacak o kadar fazla zamanda neler yapardınız?“Zamanın kıymetini en çok, onu sevdiklerimizle geçiremediğimizde anlarız.” – AnonimUyumaya İhtiyacım Olmasaydı…Zaman, çoğu zaman en kıymetli hazinemiz. Eğer uyumaya ihtiyacım olmasaydı, bana kalan o değerli saatleri çocuklarıma, özellikle de kızıma ayırırdım. Onlarla daha fazla vakit geçirir, birlikte unutulmaz anılar biriktirirdim. Her gülüşleri, her soruları, her…
KURSAKTA KALAN DUYGULAR
Merhaba arkadaşlar, kanalıma göz atabilir,beğenirseniz abone olmanızı önemle rica ediuorum. saygılarımla. YouTube
Duygu Dedektifleri: Bölüm 4
Gülce’nin Paylaşma SınavıYaş Grubu: 6–9 yaş Gülce o sabah sınıfa yeni bir kalemle geldi.Kırmızı, parlak, üstünde yıldızlar vardı.Masasına koyduğunda herkesin gözü kalemdeydi.Zeynep yaklaştı: “Çok güzelmiş! Bir kere kullanabilir miyim?”Gülce kalemi hemen çekti. “Hayır. Bu benim. Sadece benim.” Öğretmen Elif durumu fark etti.Tahtaya büyük harflerle yazdı:“Kıskançlık = Korumak mı, Kıyaslamak mı?”Sonra çocuklara sordu:“Hiç bir şeyi paylaşmak…
Duygu Dedektifleri Bölüm 2
Bölüm 2 – Üzüntü Bahçesi: Gülce’nin “İçim Bulutlu” HaliYaş Grubu: 6–9 yaş İkinci bölumBölüm 2 – Duygu Dedektifleri: Kızgın Balon Patladı mı?Gülce’nin Öfke GünlüğüGülce artık sınıfa alışmıştı. Sessizliğiyle, ciddi yüzüyle ama gözleriyle konuşarak…Bir sabah sınıfa girdiğinde herkes bir oyunun içindeydi.Zeynep, Ali ve diğerleri “duygu taklidi” oynuyordu.Ama kimse Gülce’yi çağırmamıştı.Gülce’nin içi birdenbire karıncalandı.“Beni görmediler,” diye düşündü.Ama…
Bilimle, Sevgiyle, Empatiyle: Yarın Yeni Bir Serinin Fitilini Ateşliyoruz
Yarın Başlıyoruz: Yepyeni Bir Serinin Fitilini Ateşliyoruz! Sevgili okurlarım, Yarın, sizlerle birlikte çok özel bir yolculuğa çıkıyoruz. Bilimle, sevgiyle, sosyal ve duygusal empatiyle harmanlanmış yepyeni bir serinin ilk adımını atıyoruz. Her satırında sizi düşündüren, duygulandıran ve ilham veren bir içerik sizleri bekliyor olacak. Her gün saat 11.30’da yeni bir yayınla karşınızda olacağım. Bu saat artık…
Dünyaya Açılan Satır
Şimdiye kadar bulduğunuz (ve sakladığınız) en havalı şey nedir? En havalı şey, bloguma Google Translate kutusunu eklediğim o küçücük HTML kodu değil, o kodun temsil ettiği hayaldi. Oğlum uyurken sessizce ekran başında çalıştım, o satırı yerleştirdiğimde içimde bir şey tamamlandı. Küçük bir kodla büyük bir kapı açıldı: dünya beni görebilecekti. O anı sakladım, çünkü o…
Duygu’nun Dalgaları Bölüm 7: Mevsim Geçişi
Duygu’nun DalgalarıBölüm 7: Mevsim Geçişi Sonbahar geldiğinde Duygu’nun gözleri daha çok dalıyordu. Rüzgarın sesi, yaprakların düşüşü, gökyüzünün solgunluğu… hepsi onun içinde bir şeyleri tetikliyordu. Fazilet bunu fark ediyordu. Her mevsim geçişinde Duygu biraz daha içine kapanıyor, biraz daha kırılıyordu. Ama sonbahar başka bir şeydi. Sanki Duygu’nun içindeki fırtına bu mevsimde daha çok esiyordu. Sabahları uyanmak…
Duygu’nun Dalgaları Bipolar Bozukluk Bölüm 4
Bölüm 4: Buz Gibi CesaretÖnerilen yaş grubu: 13+ Deniz kışın başka kokar. Tuzla karışmış bir yalnızlık gibi. O gün Duygu, sahile doğru yürürken hava sıfırın altındaydı. Rüzgar sertti, gökyüzü griydi. Ama onun içinde başka bir fırtına esiyordu. Daha soğuk. Daha keskin. Daha sessiz. Fazilet, sabah işe gitmeden önce kızına sarılmıştı. “Bugün evde kal,” demişti. “Kendini…
Duygu’nun DalgalarıBipolar Bozukluk Bölüm 2
Bölüm 2: Kahkahanın Eksildiği GünÖnerilen yaş grubu: 13+Evde bir ses eksikti. Fazilet’in kahkahası. O neşeli, yüksek, yankılanan kahkaha. Duygu’nun çocukluğunda o kahkaha bir müzik gibiydi. Sabahları kahvaltı hazırlarken, akşamları bulaşık yıkarken, hatta Duygu ağladığında bile o kahkaha duyulurdu. Fazilet gülerek ağlardı. Gülerek korkardı. Gülerek severdi. Ama o günlerde kahkaha susmuştu. Duygu, mutfakta oturuyordu. Önünde bir…
Kelimelerle Kurulan Özgürlük
Üç yıl sonra hayatınız nasıl olacak?Üç yıl sonra, tüm mutsuzluklara ve önüme çıkan engellere rağmen, blogger ve WordPress sitelerinde güçlü bir başarı elde etmiş olacağım. Yazdıklarım artık sadece dijital sayfalarda değil, insanların kalplerinde yankılanacak. Beş fiziki kitabımı yayımladım, ama eşim hâlâ bir yazar olduğumu kabul edemedi. Bu yüzden uzun süre gizli yazdım. Artık gizlemeyeceğim. Çünkü…
Yeni Bir Seriye Başlıyoruz!
Yeni Bir Seriye Başlıyoruz! Bugün zamanladığım yazılarla birlikte mevcut serimiz tamamlandı. Her bölümünü sonuna kadar okuyan, evime konuk olan değerli misafirlerime gönülden teşekkür ederim. Sizlerle bu yolculuğu paylaşmak benim için büyük bir mutluluktu. Pazartesi günü yepyeni bir serinin adını duyuracağız. Bu yeni yolculukta da birlikte olacağımıza inanıyorum. Her gün yeni bir yayınla karşınızda olmaya devam…
50 Yaşında Bir Kadının 22 Yaşına Özlemi: Geçmişin Kararları, Bugünün Mücadelesi
Hayatınızda 22 yaşında olmak isterdim…Hayatımda verdiğim bir yanlış kararı düzeltmek, hedeflerim için tüm engelleri daha erken aşmak isterdim.O yaşta kolları sıvamak, cesaretle yola koyulmak belki de bugünkü mücadelemi hafifletirdi.Şimdi 50 yaşındayım. Hâlâ engellerle yoğun bir mücadele veriyorum.Ama artık biliyorum ki, yaş ne olursa olsun, kararlılık ve içsel güçle her şey yeniden inşa edilebilir. yaşamak istediğiniz…
Duyuru Zamanın İçinden Bir Yolculuk Başlıyor
Mira ve Zamanın İzinde” Serisi Yarın. Bazı hikâyeler yalnızca okunmaz. İçimizden geçer. Kelimeler sessiz bir nabza dönüşür, bir annenin sesi kulağımızda çınlar, çocukların gülüşleriyle zaman yeniden yazılır. Yarın saat 11:00’de, her gün bir bölümle sizi Mira’nın dünyasına davet ediyorum. Bilimle dokunan, ama kalpten geçen bu yolculukta her satır bir anıya; her bölüm bir dönüşüme kapı…
İçimdeki Çocuğu Kaybetmeden Büyümek
Ruhen çocuk olmak ne anlama geliyor?Zaman geçtikçe sorumluluklar artıyor, roller değişiyor, hayat daha ciddi bir hâl alıyor. Ama ben, içimde hâlâ o küçük kızı taşıyorum. Ruhen çocuk kalmak benim için bir nostalji değil—bir direnç biçimi.Çünkü çocuk olmak, sadece yaşla ilgili değil. O hâlâ içimde:Bir şeylere ilk kez bakar gibi heyecanlanan,Bir kelimenin melodisine takılan,Bir pastel tonla…
SARMA
Hangi Ben çok güzel, ince ve lezzetli sarma satarım. Aile arasında özel günlerde, doğum günü gibi zamanlarda yoğun istek üzerine sarma sararım. uzman olduğunuzu söyleyebilirsiniz? “Her yaprak, sevgiyle sarıldığında bir hatıraya dönüşür.”
15 Temmuz Günü Bir Düğün ve Sessizliğin İçindeki Dayanışma
Hangi önemli tarihi olayları 15 Temmuz darbesi günü akrabamızın düğünü vardı. Normalde kahkahalarla, müzikle dolması gereken bir salon… o gün sessizdi. Herkes üzgündü. Gözlerde endişe, kalplerde belirsizlik vardı. Ama düğün iptal edilmedi. Çünkü bir arada olmak, o gün daha da anlamlıydı.Ertesi gün hiç müzik çalmadı. Sadece oturduk ve sohbet ettik. Herkesin anlatacak bir duygusu, bir…
KAFAMIN İÇİNDEKİ KRALLIK Bölüm 2
KAFAMIN İÇİNDEKİ KRALLIKBölüm 2 – Duyguların İsyanı: Amigdala Kontrolden Çıkarsa Ne Olur? Çiğdem 10 yaşında, duyguları çok yoğun yaşayan, bazen bir şarkıyla ağlayıp bazen bir karikatüre kahkaha atan bir çocuktu. O gün okulda bir olay olmuştu. Arkadaşı Zeynep, teneffüste onunla oynamak istememişti. Küçük bir şeydi belki ama Çiğdem’in iç dünyasında… bir fırtına kopuyordu. Kafasının içindeki…
İz Bırakmadan İz Bırakan
Çoğu insannnnın sizin hakkınızda bilmediği bir şey nedir?Çoğu insan, en zor anlarda bile nasıl yeniden doğduğumu bilmez.Her darbede daha da güçlenir, sessizce ama kararlılıkla yürürüm.Hedeflerime engel olmaya çalışanları susturmak için sesimi yükseltmem;Yoluma devam ederim, iz bırakmadan ama iz bırakarak.Benim gücüm sessizliğimde, sabrımda ve vazgeçmeyen yürüyüşümde saklıdır. “Güçlü olmak, sesini yükseltmek değil; sessiz kaldığında bile yürümeye…
Yıldızlarla Dost Olduğum Şehir
İlk kez Yıldızlarla Dost Olduğum ŞehirOn altı yaşındaydım. Tunceli’den İzmir’e doğru yola çıktığımda içimde okul hayalleri vardı. Abim bir ev tutmuştu, ben de yanında okuyacağımı sanıyordum. Ama hayat, planlara sadık kalmazdı. Abim iş bulamıyor, bulduğu günlük işlerin çoğunda emeğinin karşılığını alamıyordu. Ben ise hayallerimle gerçekler arasında sıkışıp kalmıştım.Eğitim bir lüks haline gelmişti. Örgün okula devam…