SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 15: Son Cümle O sabah Elif Öğretmen sınıfa boş bir kutu getirdi. Üzerine sadece şu yazıyordu: “Son Cümle.” Çocuklar merakla baktı. “Bugün herkes, bu yıl boyunca içinden geçen ama hiç söyleyemediği bir cümleyi yazacak,” dedi. “Ama sadece bir cümle. Ne eksik, ne fazla. Ve bu cümle, sizin görünürlük yolculuğunuzun son…
Etiket: Empati
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 14: Eksik Harf
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 14: Eksik HarfBir sabah Elif Öğretmen, Efe’nin defterini incelerken fark etti: yazdığı her kelimede bir harf eksikti. “Mutlu” yerine “mtlu”, “arkadaş” yerine “arkadaş”, “görünmek” yerine “görünek”… İlk başta yazım hatası sandı. Ama sonra fark etti: bu eksiklikler rastgele değildi. Hep aynı harfler eksikti. Özellikle “r”, “ü”, “s” harfleri. Ders bitince…
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 13
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 13: Sessiz Sandalye Bir sabah Elif Öğretmen sınıfa fazladan bir sandalye getirdi. Ne bir masa eşlik ediyordu ona, ne bir isim etiketi. Sınıfın ortasına, biraz da boşluğa yerleştirdi. “Bu, Sessiz Sandalye,” dedi. “Bugün kimse oturmayacak. Ama herkes onun neden orada olduğunu düşünecek.” Çocuklar sandalyeye baktı. Boştu. Ama boşluğu sessiz değildi….
SERİ: Görünür Çocuklar | Bölüm 12
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 12: Ters GünlükO sabah Elif Öğretmen sınıfa boş bir defter getirdi. Üzerine sadece şu yazıyordu: “Ters Günlük.” Çocuklar merakla baktı. “Bugün her şeyi tersten yazacağız,” dedi. “Ama sadece kelimeleri değil, duyguları da.” Rüzgar sordu: “Nasıl yani?” Elif Öğretmen gülümsedi: “Bugün mutluysan üzgün gibi yaz. Üzgünsen mutlu gibi. Amaç, içimizdeki tersini…
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 10
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 10: Boş ParantezO sabah Elif Öğretmen, yazı çalışması sırasında defterleri kontrol ederken durdu. Zeynep’in sayfasında tek bir satır vardı:“Bugün kendimi böyle hissediyorum: ( )”Parantez açıktı. Ama içi boştu. Ne bir kelime, ne bir çizim, ne bir işaret… Sadece iki kıvrım, birbirine bakar gibi duran iki sessizlik. Kıskaçlı ve ayarlanabilir yapısıyla…
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 11
Görünür Çocuklar | BÖLÜM 11: Kırık ZilO sabah okulun zili çalmadı. Ne dersin başladığını haber verdi, ne teneffüsün bittiğini… Koridorlar sessizdi. Çocuklar sınıflarda birbirine baktı. “Zil bozulmuş,” dedi Rüzgar. “Ama ne zaman çıkacağız?” diye sordu Mina. Elif Öğretmen gülümsedi. “Bugün zamanı birlikte hissedeceğiz,” dedi. “Zil değil, biz karar vereceğiz.” Sınıf şaşkındı. Zil olmadan ders başlar…
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 9
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 9: Çift Gölge Güneşli bir sabah, sınıfın penceresinden içeri süzülen ışık, çocukların gölgelerini yere düşürüyordu. Herkesin gölgesi tek ve düzgündü. Ama bir çocuk hariç. Efe’nin gölgesi iki taneydi. Biri onunla birlikte hareket ediyor, diğeri biraz geriden, biraz yamuk, biraz eksik geliyordu. Rüzgar fark etti ilk. “Efe’nin iki gölgesi var!” dedi….
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 8:
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 8: Tebeşir TozuTahtada bir cümle vardı. Kimse yazmamıştı. Kimse görmemişti. Ama sabah sınıfa girildiğinde, soluk bir iz gibi görünüyordu: “Ben silinince kim kalır?” Elif Öğretmen tahtaya yaklaştı. Cümle neredeyse görünmezdi. Sadece dikkatle bakınca fark ediliyordu. Tebeşir tozunun bıraktığı bir hayalet gibi… Sınıf sessizdi. Kimse o cümleyi yazdığını söylemedi. Ama herkes…
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 7
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 7: Kırmızı Cümle Elif Öğretmen, o sabah defterleri kontrol ederken bir sayfada durdu. Sayfa boştu. Sadece ortasında kırmızı kalemle yazılmış tek bir cümle vardı: “Ben burada değilim.” Nokta bile yoktu sonunda. Cümle, tamamlanmamış bir fısıltı gibiydi. Elif Öğretmen kalakaldı. Sayfanın sahibi, sınıfın yeni öğrencisi Zeynep’ti. Zeynep, birkaç hafta önce taşınmıştı….
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 5
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 5: Ters SoruDersin ortasında bir el kalktı. Elif Öğretmen, tahtaya problem yazmak üzereyken döndü. El, sınıfın en sessiz öğrencisine aitti: Derin. İnce yapılı, gözlüklerinin arkasından dünyayı dikkatle izleyen, ama nadiren konuşan bir çocuktu. Elif Öğretmen şaşırdı. “Evet Derin?” dedi. Derin ayağa kalktı. “Öğretmenim,” dedi, “neden hep siz soruyorsunuz?” Sınıf sessizleşti….
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 6
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 6: Dönmeyen Topaç Topaç dönmedi. O sabah sınıfa yeni getirilen oyuncak kutusundan herkes bir şey seçmişti. Rüzgar bir yo-yo aldı, Mina bir kitap ayracı, Ali bir yapboz parçası… Ama Can, kutunun dibinden eski, çiziklerle dolu bir topaç çıkardı. Renkleri solmuştu. Parmaklarıyla çevirmeye çalıştı. Ama topaç dönmedi. Sadece yana devrildi. Sınıf…
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 4: Kayıp Sandalye
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 4: Kayıp SandalyeSınıfa yeni masa ve sandalyeler geldiğinde herkes heyecanlıydı. Parlak ahşap, temiz yüzeyler, gıcırdayan ayaklar… Çocuklar sırayla oturdukları sandalyeleri seçtiler. Her biri kendi köşesini yeniden kurdu. Ama bir sandalye eksikti. Elif Öğretmen sınıfa baktı. “Bir sandalye eksik,” dedi. Müdürlükten gelen cevap netti: “Yanlış sayılmış. Yarın tamamlanacak.” Ama o gün,…
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 3
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 3: Kırık Zil Zil çalmadı. O sabah okulun girişinde bekleyen çocuklar, birbirlerine baktılar. Ne zaman içeri girmeleri gerektiğini bilmiyorlardı. Çünkü yıllardır her şey zille başlıyordu. Zil çalınca girilir, zil çalınca çıkılırdı. Ama şimdi sessizlik vardı. Ve bu sessizlik, çocukların içinde bir boşluk gibi yankılanıyordu. Okulun zili bozulmuştu. Müdür, sabah anons…
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 2
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 2: Sessiz Sınıf Sınıf sessizdi. Ama bu sessizlik huzurdan değil, alışkanlıktandı. Öğrenciler sırayla dizilmiş, gözleri tahtaya sabitlenmişti. Kimse konuşmuyor, kimse gülmüyordu. Öğretmenleri Elif Hanım, her sabah sınıfa girdiğinde içini bir ağırlık kaplıyordu. Bu çocuklar ne yaramazlık yapıyor, ne de soru soruyordu. Her şey düzenliydi. Ama bu düzenin içinde bir şey…
SERİ: Görünür Çocuklar BÖLÜM 1
SERİ: Görünür ÇocuklarBÖLÜM 1: Görünmeyen Çocuk Ev büyük, sessiz ve düzenliydi. Her şey yerli yerindeydi; oyuncaklar raflarda, kitaplar alfabetik sırada, odalar dadıların titizliğiyle parlıyordu. Ama o evde bir çocuk vardı ki, kimse onun gözlerinin içine bakmıyordu. Adı Arven’di. Sekiz yaşındaydı. Zekâsı ölçülemeyecek kadar yüksekti ama kimse bunu bir ödül gibi görmüyordu. Annesi ve babası yargıçtı;…
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 5
SERİ: Görünür Çocuklar | BÖLÜM 5: Ters SoruDersin ortasında bir el kalktı. Elif Öğretmen, tahtaya problem yazmak üzereyken döndü. El, sınıfın en sessiz öğrencisine aitti: Derin. İnce yapılı, gözlüklerinin arkasından dünyayı dikkatle izleyen, ama nadiren konuşan bir çocuktu. Elif Öğretmen şaşırdı. “Evet Derin?” dedi. Derin ayağa kalktı. “Öğretmenim,” dedi, “neden hep siz soruyorsunuz?” Sınıf sessizleşti….
Görünür çocuklar Özet
Görünür çocuklarÖzet “Görünür Çocuklar” serisi, bir sınıfın içindeki çocukların görünürlük yolculuğunu anlatan 15 bölümlük bir hikâye dizisidir. Her bölüm, bir çocuğun ya da bir duygunun görünür olma ihtiyacını merkeze alır. Serinin amacı, çocukların sadece akademik değil, duygusal, sosyal ve içsel varlıklarının da fark edilmesi gerektiğini hatırlatmaktır. Çünkü görünürlük, sadece adının söylenmesi değil; duygunun duyulması, sessizliğin…
Kuşaklar Arası Zaman Yolculuğu Bölüm 7
Kuşaklar Arası Zaman YolculuğuBölüm 7 Sessizlik (Beta Kuşağı) Bilge bu kez gözlerini açtığında, hiçbir şey duymadı. Ne bir ayak sesi, ne bir bildirim sesi, ne de bir kalp atışı… Sadece mutlak bir sessizlik. Ama bu sessizlik, boşluk değil; kodlanmıştı. Her şeyin sesi vardı ama duyulmuyordu. Çünkü bu dünya, artık sesle değil; veriyle konuşuyordu. Karşısında bir…
Kuşaklar Arası Zaman Yolculuğu – Bölüm 6
Bölüm 6 – Yankı (Alfa Kuşağı ve Zamanın Ötesi) Bilge bu kez gözlerini açtığında, hiçbir şey tanıdık değildi. Ne bir soba çıtırtısı, ne bir ekran ışığı, ne de bir kahve kokusu… Her şey beyazdı. Zaman durmuş gibiydi. Ya da belki, zaman artık bir yer değildi. Bilge, ilk kez yönsüz hissetti. Ne geçmiş vardı ne gelecek….
Kuşaklar Arası Zaman Yolculuğu – Bölüm 5
Bölüm 5 – Kökleri Olmayanlar (Z Kuşağı) Bilge bu kez gözlerini açtığında, bir ekranın ışığı yüzüne vuruyordu. Odanın duvarları LED şeritlerle çevriliydi. Bir köşede oyun konsolu, diğer köşede tripod ve telefon… Masada bir laptop, ekranında açık bir Twitch yayını. Bilge, zamanın artık saniyelerle ölçüldüğü bir çağdaydı. Bu kuşakta her şey hızlıydı: bilgi, duygu, tüketim, unutuluş….
Kuşaklar Arası Zaman Yolculuğu – Bölüm 4
Bölüm 4 – Kırılgan Özgürlük (Y Kuşağı) Bilge bu kez gözlerini bir apartman dairesinde açtı. Gri tonlarda döşenmiş, sade ama şık bir salon… Masanın üzerinde bir dizüstü bilgisayar, yanında kahve bardağı, duvarda “Hayat kısa, kahveni soğutma” yazılı bir poster. Pencereden dışarı baktığında, gökdelenlerin arasında sıkışmış bir şehir manzarası gördü. Gürültü yoktu ama bir tür görünmez…
Kuşaklar Arası Zaman Yolculuğu – Bölüm 3
Bölüm 3 – İtaatsiz Kalpler (X Kuşağı) Bilge, gözlerini açtığında bu kez duvarlardan sarkan posterler, kasetçaların cızırtılı sesi ve duvarlara çarpan rock melodileriyle karşılaştı. Oda, dağınık ama canlıydı. Bir köşede Walkman, diğer köşede defterlere karalanmış şarkı sözleri… Pencere açık, perdeler rüzgârla dans ediyor. Bilge, bu kez zamanın daha hızlı aktığını hissetti. Bu kuşakta sessizlik yoktu….
Kuşaklar Arası Zaman Yolculuğu – Bölüm 1:
Kuşaklar Arası Zaman YolculuğuSezer ve Bilge’nin Tiyatro GünlükleriBölüm 1 – Sessizlerin SırrıSobanın çıtırtısı, dışarıda ince ince yağan karın camda bıraktığı izlerle yarışıyordu. Bilge gözlerini açtığında, zamanın başka bir ritimle aktığı bir evdeydi. Duvarlar kireçle badanalı, pencerelerden içeriye sızan soğuk, sobanın etrafında toplanmış sessiz bir ailenin nefesiyle ısınıyordu. Bilge, zaman yolculuğunun onu nereye getirdiğini anlamaya çalışırken,…
Yankılarla Yazılmış Bir Zaman Hikâyesi Özet
Yankılarla Yazılmış Bir Zaman HikâyesiÖzetZaman bir çizgi değildir. Zaman bir yankıdır. Ve biz, o yankının içindeki sesleriz. Bu hikâye, bir anlatıcının ve bir yazarın rehberliğinde yedi kuşağın iç sesini sahneye taşıyan bir zaman yolculuğudur. Her kuşak, kendi sessizliğiyle, çığlığıyla, yüklenmesiyle ya da kodlanmasıyla bu sahnede yerini alır. Ve her biri, zamanın kalbinde bir nabız gibi…
Duygu Dedektifleri: Bölüm 12
Bölüm 12 – Duygu Dedektifleri: Şefkat ŞelalesiGülce’nin “Seni Anlıyorum” Cümlesi Sınıfta “Duygu Paylaşım Günü” vardı.Her çocuk, bir arkadaşının yaşadığı duyguyu anlatacaktı.Ama bu kez kendi değil, karşısındakini anlamaya çalışacaktı.Öğretmen Elif tahtaya büyük bir şelale çizdi.Adı: Şefkat ŞelalesiAltına şu cümleyi yazdı:“Seni anlıyorum.”Ali, Zeynep’e baktı:“Sen annenden ayrı kalınca korkuyorsun. Seni anlıyorum.”Zeynep, Gülce’ye döndü:“Sen hikayeni yarıda bırakınca üzüldün. Seni…
Duygu Dedektifleri: Bölüm 11
Bölüm 11 – Duygu Dedektifleri: Utanç UçurumuGülce’nin “Keşke Olmasaydı” Düşüncesi Sınıfta “Hikaye Anlatım Günü” vardı.Her çocuk kendi yazdığı kısa hikayeyi okuyacaktı.Gülce günlerce çalışmıştı.Hikayesi “Uçan Tavşan”dı.Hayal gücüyle doluydu.Ama okuma sırasında bir kelimeyi yanlış söyledi.Sınıftan birkaç çocuk güldü Gülce’nin yüzü kızardı.Kalbi sıkıştı.İçinden bir cümle geçti:“Keşke hiç yazmasaydım.”Hikayeyi yarıda bıraktı.Defterini kapattı.O an, içindeki ışık sönmüş gibiydi.Öğretmen Elif tahtaya…
Duygu Dedektifleri: Bölüm 10
Gülce’nin “Karanlıktan Korkuyorum” Fısıltısı Sınıfta “Cesaret Gecesi” planlanmıştı.Işıklar kapatılacak, herkes sırayla bir fenerle kendi hikayesini anlatacaktı.Küçük bir çadır kuruldu.İçine sırayla girilecek, bir “korku anısı” paylaşılacaktGülce’nin kalbi küt küt atıyordu.Karanlık çadır…Fenerin titrek ışığı…Ve içeride yalnız kalmak…İçinden bir ses “Yapamazsın,” diyordu.Ama başka bir ses fısıldıyordu:“Denemelisin.”Zeynep çadıra girdi.“Ben yüksekten korkuyorum,” dedi.Ali: “Ben karanlıkta yalnız kalmaktan.”Sıra Gülce’ye geldi.Adımları yavaşladı.Elif…
Duygu Dedektifleri: Bölüm 9
Bölüm 9 – Duygu Dedektifleri: Kıskançlık KoridoruGülce’nin “Ben de İstiyorum” Anı Sınıfa yeni bir oyuncak geldi:Renkli ışıklı bir hikaye projektörü.Öğretmen Elif, her gün bir çocuğa hikaye anlatma görevi verdi.İlk gün Zeynep seçildi.Zeynep, projektörü aldı, ışıkları yaktı ve “Ayıcık Ayşe” hikayesini anlattı.Herkes hayran kaldı.Gülce kenarda oturuyordu.İçinde bir şey kıpır kıpırdı.“Ben de istiyorum,” dedi içinden.Ama sonra sustu.“Zeynep…
Duygu Dedektifleri: Bölüm 8
Bölüm 8 – Duygu Dedektifleri: Kırgınlık KumsalıKumdan Kale ve Kırılan Kalp Sınıfta “Kumdan Kale” etkinliği vardı.Çocuklar ikili gruplar halinde hayal kaleleri yapıyordu.Gülce ve Zeynep bir kale inşa etti.İçine “güven”, “oyun”, “gülümseme” yazdılar.Ama Ali gelip kaleye dokundu.Kale yıkıldı.Zeynep bağırdı: “Neden yaptın!”Ali güldü: “Sadece oyun!”Gülce sessiz kaldı.Ama içinde bir şey kırıldı.Kale değil, kalbi…Öğretmen Elif tahtaya yazdı:“Kırgınlık =…
Duygu Dedektifleri: Bölüm 7
Gizlenen Kalem ve Gülce’nin Sessizliği Sınıfta yeni bir kalemlik vardı.İçinde parlak renkli kalemler…Zeynep’in en sevdiği mor kalem de oradaydı.Ama bir sabah kalem kayboldu.Zeynep ağlamaklıydı.“Mor kalemim yok!” dedi.Herkes aradı, bulamadı.Gülce sessizdi.Çantasına baktı.Kalem oradaydı.Ama nasıl girdiğini bilmiyordu.Belki oyun sırasında almıştı. Belki yanlışlıkla… Öğretmen Elif tahtaya yazdı:“Suçluluk = Yanlış bir şey yaptığını bilmek ve bunu düzeltmek istemek.”Sonra ekledi:“Suçluluk,…
Duygu Dedektifleri: Bölüm 6
Bölüm 6 – Duygu Dedektifleri: Utangaçlık OrmanıGözlerini Kaçıran Kız Gülce artık sınıfın bir parçasıydı.Gülüyordu, konuşuyordu, hatta bazen sahneye bile çıkıyordu.Ama bir şey hâlâ eksikti: göz teması.Ne zaman biri gözlerinin içine baksa, başını çeviriyor, yere bakıyordu.Zeynep bir gün sordu:“Bana neden hiç bakmıyorsun?”Gülce utandı.“Bilmiyorum… Gözler çok şey söylüyor. Ben bazen ne diyeceğimi bilemiyorum.” Öğretmen Elif tahtaya yazdı:“Utangaçlık…
Duygu Dedektifleri: Bölüm 5
Bölüm 5 – Duygu Dedektifleri: Kaybolan CesaretGölgeye Saklanan Ses Okulda büyük bir etkinlik vardı: “Duygu Tiyatrosu Günü”Her çocuk sahneye çıkacak, bir duyguyu canlandıracaktı.Gülce’ye “cesaret” rolü verilmişti.Ama Gülce’nin içi kıpır kıpırdı.Sahneye çıkmak mı? Herkesin önünde konuşmak mı?Zeynep heyecanla kostümünü gösterdi.Ali repliklerini ezberlemişti bile.Ama Gülce aynaya bakınca sadece bir gölge gördü.“Ya sesim çıkmazsa?”“Ya herkes gülerse?”“Ya unutur, kalakalırsam?”…
Duygu Dedektifleri: Bölüm 4
Gülce’nin Paylaşma SınavıYaş Grubu: 6–9 yaş Gülce o sabah sınıfa yeni bir kalemle geldi.Kırmızı, parlak, üstünde yıldızlar vardı.Masasına koyduğunda herkesin gözü kalemdeydi.Zeynep yaklaştı: “Çok güzelmiş! Bir kere kullanabilir miyim?”Gülce kalemi hemen çekti. “Hayır. Bu benim. Sadece benim.” Öğretmen Elif durumu fark etti.Tahtaya büyük harflerle yazdı:“Kıskançlık = Korumak mı, Kıyaslamak mı?”Sonra çocuklara sordu:“Hiç bir şeyi paylaşmak…
Duygu Dedektifleri: Bölüm 3
Gülce’nin İçten GülüşüYaş Grubu: 6–9 yaş Gülce artık sınıfın bir parçasıydı. Sessizliğiyle, gözleriyle, duygularıyla…Ama hâlâ bir şey eksikti: kahkaha.O hiç yüksek sesle gülmüyordu.Zeynep bir gün yanına geldi. “Sen hiç gülmüyor musun?”Gülce omuz silkti. “Ben içimden gülüyorum. Karnım bile gıdıklanıyor ama sesim çıkmıyor.” Öğretmen Elif bu konuşmayı duydu. Tahtaya büyük harflerle yazdı:“Gülmek = Ses + Göz…
Duygu Dedektifleri Bölüm 2
Bölüm 2 – Üzüntü Bahçesi: Gülce’nin “İçim Bulutlu” HaliYaş Grubu: 6–9 yaş İkinci bölumBölüm 2 – Duygu Dedektifleri: Kızgın Balon Patladı mı?Gülce’nin Öfke GünlüğüGülce artık sınıfa alışmıştı. Sessizliğiyle, ciddi yüzüyle ama gözleriyle konuşarak…Bir sabah sınıfa girdiğinde herkes bir oyunun içindeydi.Zeynep, Ali ve diğerleri “duygu taklidi” oynuyordu.Ama kimse Gülce’yi çağırmamıştı.Gülce’nin içi birdenbire karıncalandı.“Beni görmediler,” diye düşündü.Ama…
Duygu Dedektifleri
Duygu Dedektifleri Bölüm 1Gülce’nin İlk GünleriGülce, okulun ilk günü sabahı yatağında bir salyangoz gibi kıvrılmıştı. Battaniyesi, onu dış dünyadan koruyan bir zırh gibiydi. Annesi kapıyı araladığında, Gülce’nin gözleri hemen doldu.“Bugün gitmesem olur mu?” dedi, sesi bir fısıltı kadar inceydi.Annesi gülümsedi, ama gözlerinde bir parça endişe vardı. “Bugün senin için çok özel bir gün. Yeni arkadaşlar,…
Duygu’nun Dalgaları Bipolar Bozukluk Bölüm 10
Duygu’nun DalgalarıBipolar BozuklukBölüm 10: Dalgalarla Baş Etmek Duygu pencereyi açtı. Hava serindi ama içi sakindi. Gökyüzü griydi ama gözleri berraktı. Fazilet mutfakta şarkı söylüyordu. Sesini duyduğunda gülümsedi. Bu gülümseme, son zamanlarda daha sık uğruyordu yüzüne. Artık defterini açtığında cümleler daha uzun, daha tamamlanmıştı. Kelimeler hâlâ bazen eksikti ama duygular daha netti. Bugün dalga yok. Sessizlik…
Duygu’nun Dalgaları Bipolar Bozukluğu Bölüm 9
Duygu’nun DalgalarıBipolar BozukluğuBölüm 9: Zekânın Laneti mi? Fazilet hastane koridorunda yürürken duvarlara asılı afişlere göz gezdirdi. “Bipolar bozukluk nedir?” yazıyordu birinde. Altında tanımlar, belirtiler, tedavi yöntemleri. Ama hiçbir kelime Duygu’yu anlatmıyordu. Hiçbir cümle onun defterindeki yarım düşünceleri, gözlerindeki fırtınayı, kahkahasız geçen günleri açıklamıyordu. O sırada bir hemşire yaklaştı. “Kızınız çok zeki,” dedi. “Genelde bu hastalık…
Duygu’nun Dalgaları Bipolar Bozukluk Bölüm 8
Duygu’nun DalgalarıBipolar BozuklukBölüm 8: Tatlı Bir Kız, Sert Bir Fırtına Önerilen yaş grubu: 13+ Duygu sabahları tatlı uyanırdı. Gözleri yumuşak, sesi nazik, adımları hafif. Fazilet onun kahvaltıya inişini bir ritüel gibi izlerdi. “Günaydın anne,” derdi Duygu. “Bugün hava güzel.” O anlarda Duygu, herkesin sevdiği o zarif, iyi niyetli, gülümseyen kızdı. Ama bu sabah farklıydı. Fazilet…
Duygu’nun Dalgaları Bölüm 7: Mevsim Geçişi
Duygu’nun DalgalarıBölüm 7: Mevsim Geçişi Sonbahar geldiğinde Duygu’nun gözleri daha çok dalıyordu. Rüzgarın sesi, yaprakların düşüşü, gökyüzünün solgunluğu… hepsi onun içinde bir şeyleri tetikliyordu. Fazilet bunu fark ediyordu. Her mevsim geçişinde Duygu biraz daha içine kapanıyor, biraz daha kırılıyordu. Ama sonbahar başka bir şeydi. Sanki Duygu’nun içindeki fırtına bu mevsimde daha çok esiyordu. Sabahları uyanmak…
Duygu’nun Dalgaları Bölüm 6
Duygu’nun DalgalarıBölüm 6: Fazilet’in Nöbeti Hastane odaları hep aynı kokar. Temizlikle karışmış bir endişe. Fazilet, Duygu’nun yatağının başında oturuyordu. Gözleri kızının yüzünde, elleri dizlerinde kenetli. Duygu uyuyordu ama uykusu derin değildi. Göz kapakları titriyordu, nefesi düzensizdi. Fazilet, her nefes alışta içinden bir dua fısıldıyordu. O gece Duygu kriz geçirmişti. Aniden bağırmaya başlamış, evdeki eşyaları fırlatmış,…
Duygu’nun Dalgaları Bölüm 5
Bölüm 5: Sigara, Kahve ve SessizlikÖnerilen yaş grubu: 13+ Duygu’nun elleri titriyordu. Parmaklarının arasında bir sigara vardı, ama yakmamıştı. Sadece tutuyordu. Sanki o beyaz çubuk, içindeki karmaşayı dengeliyordu. Sanki bir şeyleri kontrol altında tutuyormuş gibi hissediyordu. Ama Fazilet kapıdan girince sigarayı masaya bıraktı. Göz göze geldiler. Fazilet hiçbir şey söylemedi. Sadece yaklaştı, sigarayı aldı, çöpe…
Duygu’nun Dalgaları Bipolar Bozukluk Bölüm 4
Bölüm 4: Buz Gibi CesaretÖnerilen yaş grubu: 13+ Deniz kışın başka kokar. Tuzla karışmış bir yalnızlık gibi. O gün Duygu, sahile doğru yürürken hava sıfırın altındaydı. Rüzgar sertti, gökyüzü griydi. Ama onun içinde başka bir fırtına esiyordu. Daha soğuk. Daha keskin. Daha sessiz. Fazilet, sabah işe gitmeden önce kızına sarılmıştı. “Bugün evde kal,” demişti. “Kendini…
Duygu’nun Dalgaları Bipolar Bozukluk Bölüm 3
Bölüm 3: Görev VerildiÖnerilen yaş grubu: 13+ Görev verildi. Ama bu sefer daha büyük. Daha gizli. Daha tehlikeli. Duygu defterini açtığında elleri titriyordu. Kalemi tutmakta zorlanıyordu ama yazmak zorundaydı. Çünkü biri ona bir şey söylemişti. Nereden geldiğini bilmediği bir ses, bir komut, bir emir. Belki rüyasında, belki televizyonda, belki sadece kafasının içinde. Ama gerçekti. Ona…
Duygu’nun DalgalarıBipolar Bozukluk Bölüm 2
Bölüm 2: Kahkahanın Eksildiği GünÖnerilen yaş grubu: 13+Evde bir ses eksikti. Fazilet’in kahkahası. O neşeli, yüksek, yankılanan kahkaha. Duygu’nun çocukluğunda o kahkaha bir müzik gibiydi. Sabahları kahvaltı hazırlarken, akşamları bulaşık yıkarken, hatta Duygu ağladığında bile o kahkaha duyulurdu. Fazilet gülerek ağlardı. Gülerek korkardı. Gülerek severdi. Ama o günlerde kahkaha susmuştu. Duygu, mutfakta oturuyordu. Önünde bir…
Duygunun Dalgaları Bipolar Bozukluk Bölüm 1
Duygunun DalgalarıBipolar BozuklukBölüm 1: Görev Verildi, Kahkaha SusturulduÖnerilen yaş grubu: 13+ Görev verildi. Ama ülkem… ülkem çok güzel. Onlara veremem. Onlar… beni izliyor. Duygu bu cümleyi defterine yazdığında saat sabahın üçüydü. Kalemi hâlâ elindeydi ama cümle bitmemişti. Gözleri parlıyordu, uykusuzluktan değil. İçinde bir kıpırtı vardı, tanımlanamaz bir enerji. Sanki biri ona bir görev vermişti. Sanki…
Giriş özet bölüm Duygunun Dalgaları Serisi Bipolar Bozukluk
Bipolar BozuklukBir defterin içine düşen yarım cümlelerle başlayan, bir annenin kahkahasıyla taşınan, bir hastalığın gölgesinde büyüyen on bölümlük bir yolculuk. Bu hikâye, bir hastalığın tanımından çok daha fazlasını anlatıyor. Bipolar bozukluk, tıbbi terimlerle sınırlı kalmıyor burada; bir genç kadının iç dünyasında dalgalar gibi kabarıyor, bir annenin kahkahasında yankılanıyor, bir defterin sayfalarında yarım cümlelerle iz bırakıyor….
Son Bölüm DÖNÜŞÜM
Son Bölüm DÖNÜŞÜM Ela Hanım veEylül dünyaya döndüğünde önce yaşadığı yerleri tanıdığı kişileri ve onlarınsahip olduğu şeyleri gözden geçirdi. Küçük bir duraksamadan sonra, işe koyuldu.Kendi içinden, her şeyi çok güzel olacak, diye düşünerek güçlerini kullanıp hertarafı yakıp yıkmaya devam ettiler. İnsanlar şaşkın vaziyetteydi. Kıyametingeldiğini düşünüyorlardı. Kötüler neye uğrayacaklarını şaşırmış durumdalardı. Kendi yaratıkları cehennem azabınıyaşıyorlardı. Kötüler…
YASAK ELMA
YASAK ELMA Gökkuşağı Ülkesi, güzel ve iyi insanların enerjisiyle varlığını sürdüren büyülü bir diyardı. Bir zamanlar insanların en çok korktuğu cehennem azabı bu ülkede hüküm sürmüştü. Kötülük her yeri sarmış, umutlar solmuştu. Ancak bir sabah, güzeller güzeli bir peri, insanlığın zulmüne ve çaresiz kalmış ruhların haykırışlarına kulak verdi. Bu düzeni değiştirmek için tüm enerjisini seferber…
ELA HANIM GÖKKUŞAĞI ÜLKESİNDE
ELA HANIM GÖKKUŞAĞI ÜLKESİNDE Gökkuşağı sakinleri, bu büyük buluşma için hazır bekliyorlardı. Aksakallı Bilge Dede kalabalığın en önünde duruyordu. Ela Hanım, gördüğü olağanüstü güzelliğin karşısında büyülenmiş, etrafına bakmaktan kendini alamıyordu. Kalabalığın meraklı bakışları arasında Aksakallı Bilge Dede’ye doğru yürüdü. Eğilerek selam verdi. Aksakallı Bilge Dede selamını aldıktan sonra, “Ülkemize hoş geldiniz. Umarım bizi hayal kırıklığına…
ELA HANIMGÖKKUŞAĞI ÜLKESİNDE
ELA HANIMGÖKKUŞAĞI ÜLKESİNDE Gökkuşağı Ülkesi’nin sakinleri, büyük buluşma için heyecanla bekliyorlardı. Aksakallı Bilge Dede, kalabalığın en önünde dimdik duruyordu. Ela Hanım, karşısındaki olağanüstü güzellik karşısında büyülenmişti; gözlerini etraftan alamıyor, her ayrıntıyı içine çekiyordu. Kalabalığın meraklı bakışları arasında Bilge Dede’ye doğru yürüdü. Eğilerek selam verdi. Bilge Dede selamını aldıktan sonra, “Ülkemize hoş geldiniz. Umarım bizi hayal…
EYLÜL’ÜN DOĞUM GÜNÜ
EYLÜL’ÜN DOĞUM GÜNÜ Eylül çok heyecanlıydı. İlk defa doğum gününü sadece arkadaşlarıyla kutlayacaktı. Kutlama pazartesi günü yapılacaktı. Eylül, listeye en sevdiği arkadaşlarının isimlerini yazdı: Selvi, Nazlı, Ahmet, Yiğit, Busenaz ve Hasan. En çok Selvi ve Nazlı’yı seviyordu. Ela Hanım pazartesi günü için gerekli tüm hazırlıkları yapmıştı. Masanın üzerine itinayla dizilen pastalar, tatlılar, çörekler iştah kabartıyordu….
DUYGUSAL BOŞLUK
Bölüm 3 DUYGUSAL BOŞLUK Nehir, Eylül gibi cıvıl cıvıl bir çocuktu. Eylül ile vakit geçirmekten büyük keyif alıyordu. Nehir’in anne ve babası iş gereği İstanbul’a gitmek zorunda kalmışlardı. Bu seyahat kısa süreli olsa da, Nehir’i yanlarına alamamışlardı. İki haftalık ayrılık, Nehir için derin bir boşluk anlamına geliyordu. Zaten oldukça duygusal bir çocuk olan Nehir, yalnızlığını…
Zamanın Bizi Yazdığı An Bölüm 9
Mira ve Zamanın İzinde” Zamanın Bizi Yazdığı An Seattle Üniversitesi’nin büyük konferans salonu doluydu. Işıklar altında Mira sahneye çıkmadan önce, sunum kartlarına değil; kalbine dokunuyordu. On yıl süren yolculuğu, zamanın sesini arayan bir bilim kadını olarak başlamış; çocukların düşlerinden, babasının suskunluğundan, toplumun sessizliğinden, doğanın ritminden, anlatıların gölgesinden geçerek buraya ulaşmıştı. Bu son sunum bir kapanış…
Mira ve Zamanın İzinde” Bölüm 8 Zamanın Taşa Sığdığı Yer
Mira ve Zamanın İzinde” Zamanın Taşa Sığdığı Yer Seattle’da sabah ışığı binanın taş duvarına vurduğunda Mira içeri giriyordu. Laboratuvardan farklıydı burası: eski bir yapı, zamanın kendini saklamayı sevdiği türden. Yeni projesi “Zamanın Mekânsal Hafızası” adını taşıyordu. İnsanlar belirli yerlerde zamanı nasıl algılıyorlardı? Travmatik mekânlarda zaman sıkışıyor muydu? Unutulan sokaklarda süre silikleşiyor muydu? Araştırma, terk edilmiş…
Mira ve Zamanın İzinde” Bölüm 7 Zamanı Anlatan Kelimeler
Mira ve Zamanın İzinde” Zamanı Anlatan Kelimeler Seattle’a hafif bir sis çökmüştü. Mira sabah kahvesini alırken, kelimelerin zamanla kurduğu ilişkiyi düşünüyordu. Artık ritim, ses, düşler ve doğadan sonra sıra anlatıdaydı. Yeni projesi “Anlatının Süresi: Dil, Hafıza ve Zaman Algısı” idi. Bu kez nesnel veriler kadar metaforlar, hikâyeler ve dil örüntüleri üzerine çalışıyordu. Çünkü bir cümlede…
Mira ve Zamanın İzinde Bölüm 5 Sessizlikte Yankılanan Ritim
Mira ve Zamanın İzinde Sessizlikte Yankılanan Ritim Seattle’da bir sabah Mira laboratuvara girdiğinde sessizlik çoktan çözülmeye başlamıştı. Duvarlarda ritim analizi grafikleri, yerde ses kayıt cihazları, pencerede rüzgârın hışırtısına karışan notalar… Artık zaman yalnızca beynin içinde değil, müziğin akışında da vardı. Yeni projesi “Sesin Ritmi: Müzikal Hafıza ve Zaman Algısı” adını taşıyordu. İnsanların müzikle nasıl…
Mira ve Zamanın İzinde – Bölüm 4: Çocukların Gülüşünde Zaman
Mira Zamanın İzinde Çocukların Gülüşünde Zaman Seattle artık Mira’ya tanıdık bir vücut gibi geliyordu. Şehri ezberlemişti: sabahki sisin kalınlığı, ışığın pencere camında bıraktığı izler, laboratuvardaki bilgisayarın açılış sesi. Ama ezberlediği şeylerin arasında zaman yoktu. Çünkü zaman artık ölçülen değil, duyguyla dokunan bir şeydi. Yeni projesi “Zamanın Ritmi: Çocukluk, Teknoloji ve Hafıza” adını taşıyordu. Mira bu…
Mira ve Zamanın İzinde” Bölüm 6 Zamanın Şarkısı: Doğa ile Empati
Mira ve Zamanın İzinde” Zamanın Şarkısı: Doğa ile Empati Seattle’da rüzgâr yaprakları taşırken Mira laboratuvarın camından dışarıya baktı. Zamanı artık dalgalarla değil, rüzgârla ölçmek istiyordu. İnsan bedeninin ritmini anlamıştı; toplumun sessizliğini yazmıştı; çocukların kalp atışlarında geleceği görmüştü. Şimdi sıra doğadaydı. Zaman doğada nasıl akıyordu? Göçmen kuşlar saatle değil, sezgiyle mi uçuyordu? Ağaçlar yapraklarını neye göre…
Mira ve Zamanın İzinde” Bölüm 3 Rüya Zamanı: Hatırlanan Bir Ses |
Mira ve Zamanın İzinde” Rüya Zamanı: Hatırlanan Bir Ses Uykuya dalmak bir geçiştir — seslerden sessizliğe, bilincin kenarından bilinçaltının derinliklerine. Mira bu geçişi artık sadece yaşamak değil, incelemek istiyordu. Yeni projesinin adı “Rüya Zamanı: Bilinçaltında Süre Algısı”ydı. EEG cihazları bu kez uyku evrelerini, REM dalgalarını, düşlerin ritmini takip edecekti. Ama Mira için asıl veri, uyanınca…